Category: Uncategorized

List otwarty od Lynne i Bill Hybels

FullSizeRender

W ten weekend będziemy świętować 42 rocznicę powstania kościoła Willow Creek. Aktualnie, to 12 października 1975 jest dniem, w którym w wynajętej sali kina Willow Creek w Palatine, Illinois, odbyło się pierwsze nabożeństwo.

Kiedy zaczynaliśmy Willow, byliśmy z Billem małżeństwem zaledwie od roku, a Shauna i Todd przyszli na świat w następnych pięciu latach, tak więc mamy szeroki wachlarz wspomnień z „kinowych dni”. Bill, będąc pastorem nowo powstałego kościoła, nieraz musiał wypełniać obowiązki nie tylko nauczyciela, ale także muzyka, doradcy, udzielał ślubów i musiał zadbać o fundusze. Ja grałam na flecie w grupie uwielbienia, pisałam artykuły i zapoczątkowałam służbę dla młodych mam. Shauna i Todd cieszyli się „luksusami” pokoiku dla niemowląt, urządzonego w łazience damskiej, a później klasami dla dzieci, które odbywały się za maszyną do popcornu. Oh, te wspaniałe dni pierwszych lat!

W ten weekend nasi wspaniali artyści zabiorą nas w porywającą (i zapierającą dech w piersiach) podróż przez lata, które upłynęły od tych pierwszych dni. Już nie mogę się doczekać. Mam nadzieję, że się do nas przyłączycie w tym kreatywnym świętowaniu tego, co Bóg dokonał pośród nas.

Ale tak, jak ten weekend jest świętowaniem przeszłych dni, tak samo będzie spojrzeniem w przyszłość.

Sześć lat temu, kiedy razem z Billem skończyliśmy 60 lat, wiedzieliśmy, że nadszedł czas, by zastanowić się nad nowym liderstwem, które poprowadzi Willow w przyszłość. Ufaliśmy, że tak, jak wtedy razem z grupą młodych naśladowców Jezusa byliśmy powołani i przygotowani do rozpoczęcia tej służby, tak samo i teraz następne pokolenie liderów jest przygotowywane i powołane, aby podążać w przyszłość.

Po długim i głęboko przemodlonym procesie sukcesji, Rada kościoła Willow Creek wyselekcjonowała i zatwierdziła nasz przyszły zespół liderów, który ogłosimy w ten weekend. Razem z Billem i całą naszą rodziną prawdziwie cieszymy się tą chwilą, szczerze wierząc, że będzie to błogosławieństwem i darem dla kościoła, który tak bardzo kochamy.

Zapraszamy wszystkich, którzy mieszkają w metropolii Chicagowskiej , do przyłączenia się w świętowaniu tego wydarzenia we wszystkich naszych placówkach. Dla tych z was, którzy przebywają poza naszym zasięgiem, zapraszamy do obejrzenia naszych nabożeństw w tą sobotę i niedzielę na www.wiloowcreek.tv  .

Życzymy wam wszystkiego najlepszego z okazji tej rocznicy!!!

Lynn Hybels

Już nie mogę się doczekać tego weekendu i mam nadzieję, ż się do nas przyłączycie!

Moc błogosławieństw,

Bill Hybels

Czym się szczycisz? – “Cultivating” 5 lipca

gaelle-marcel-8992

List do Filipian 3:1-11

W końcu, moi bracia, radujcie się w Panu! Powtarzanie tego samego mnie nie nuży, was zaś — zabezpiecza. Uważajcie na ludzi pozbawionych skrupułów, uważajcie na złych pracowników, uważajcie na fanatyków obrzezania. To my bowiem należymy do obrzezanych, my, którzy czcimy Boga w duchu, szczycimy się Chrystusem Jezusem i nie liczymy na korzyści związane z pochodzeniem lub osiągnięciami. A przecież ja na pewno mógłbym na nie liczyć. Jeśli ktoś sądzi, że może to czynić, to tym bardziej ja: obrzezany ósmego dnia, z rodu Izraela, z plemienia Beniamina, Hebrajczyk od pokoleń. W stosunku do Prawa: faryzeusz; w kwestii gorliwości: prześladowca Kościoła; co do sprawiedliwości — jeśli mierzyć ją normą Prawa — człowiek bez zarzutu. A jednak cokolwiek mogło mi nieść jakąś korzyść, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę. Więcej, w świetle doniosłości poznania Jezusa Chrystusa, mojego Pana, nic się dla mnie nie liczy. Dla Niego straciłem wszystko i wszystko uznaję za gnój, żeby tylko zyskać Chrystusa i odnaleźć się w Nim, nie dzięki mojej sprawiedliwości mierzonej normą Prawa, lecz tej, która pochodzi z zawierzenia Chrystusowi i ma swoje źródło w Bogu — dzięki sprawiedliwości opartej na wierze. Chcę Go bowiem poznać, doświadczyć mocy Jego zmartwychwstania i mieć udział w Jego cierpieniach, stając się podobnym do Niego w Jego śmierci, aby tak czy inaczej dostąpić zmartwychwstania.”

Apostoł Paweł, zanim stał się naśladowcą Chrystusa, był szanowanym, wykształconym i dobrze ustawionym człowiekiem. Jednak w obliczu niezmierzonej łaski i miłości Pana Jezusa, i Jego męczeńskiej śmierci na krzyżu, dla Pawła rzeczy doczesne przestały miec wartość. Zostawił wszystko, z czego przedtem był znany, zostawił swój majątek, by zyskać to, co na prawdę ma wartość. Pomimo tego, że stracił wszystko dla wiary, Paweł odczuwał pełnię radości i uważał to za niezwykle ważne, byśmy też ją odczuwali. Ale do tego potrzebne jest myślenie z perspektywy wieczności, zrozumienie, że w świetle tego, co czeka nas w niebie, wszystko inne gaśnie.

Rozważania

  1. Co w życiu pomaga ci skupić się na rzeczach wieczności?
  2. Co w twoim życiu przykuwa twoją uwagę do rzeczy doczesnych? W jaki sposób mógłbys zacząć pracować nad zmianą tego myślenia?
  3. Jakie relacje i zachowania musiałbyś zmienić, by twoje serce było pełne radości perspektywą wieczności?

Modlitwa

  • podziękuj Bogu za to, że w Chrystusie Jezusie masz zapewnioną wieczność, że dzięki Jego krwi przelanej za ciebie na krzyżu, ciężar twoich win i grzechu nie może już oddzielić cię od Bożej miłości
  • powiedz Bogu o tych rzeczach i relacjach, które wysysają z ciebie radość, poddaj mu te wszystkie sytuacje
  • poproś Boga, by dał ci zrozumienie tego, co w wieczności On przygotował dla ciebie i wypełnił cię pokojem zaufania, że On ma przecież wszystko pod kontrolą

 

Niezależnie od sytuacji – “Cultivating” 4 lipca

annie-spratt-245114

1 List do Tesaloniczan 5:16-18

Zawsze bądźcie radośni, nieustannie się módlcie, i—niezależnie od sytuacji—bądźcie wdzięczni Panu. Należycie do Chrystusa Jezusa, dlatego Bóg oczekuje od was takiej właśnie postawy.”

Te słowa apostoła Pawła wydają się niemożliwe do wykonanania. Czy na prawdę można “radować się zawsze”? Ktoda radę “modlić się nieustannie”? Czy to możliwe, by niezależnie od sytucji, być nieustannie wdzięczym? Gdyby te słowa powiedział ktoś, kto wiedzie wygodne życie, bez problemów i bólu, to nie miałyby one takiego znaczenia, ale słowa te są napisane przez apostoła Pawła, którego życie było pełne zmagań, przeszkód. Apostoł Paweł doświadczył w swoim życiu prześladowań, biczowania, więzienia i wiele razy był bliski śmierci przez ukamienowanie. Nasuwa się więc pytanie: jak on to robił, skąd brała się u niego ta radość i pozytywne myślenie? Z życia Pawła wiemy, że w pełni poddawał się prowadzeniu Boga, nieustannie rozmyślał nad Jego wolą, z niegasnącym entuzjazmem dzieląc się ze wszystkimi Ewangelią. Ale poza tym, Paweł otaczał się ludźmi pełnymi wiary, którzy go wspierali, pokrzepiali, modlili się za niego i tak jak on, mieli niewzruszone przekonanie w powołanie, które dał nam Chrystus.

Rozważania

  1. Co przywodzą ci na myśl słowa dzisiejszego fragmentu? CZy jest taka sfera twojego życia, w której trudno jest ci się radować? Jeśli sytuacja w jakiej jesteś nie pobudza do radości, to na czym możesz się wtedy skoncentrować, by wciąż byc pełnym radości?
  2. Pomyśł o osobach, których obecność wnosi radość do twojego życia. Jak myślisz, co sprawia, że są przepełnieni radością?
  3. Jak ty sam możesz być źródłem radości w życiu innych?

Modlitwa:

  • podziękuj Bogu za zbawienie, które nam dał w Jezusie, za Jego bezgraniczną miłość do nas;
  • powiedz Bogu o wszystkim, co zabiera ci radość w twoim życiu, i oddaj to pod Jego kontrolę;
  • poproś, by pomógł ci zawsze myśleć o tym, co w górze, ożyciu wiecznym, które zostało ci podarowane w śmierci Jezusa.

 

Jeśli wzbudzasz niepokój w innych – “Cultivating” 3 lipca

terry-tan-de-hao-300011

List do Rzymian 14:13-18

Nie oskarżajcie się więc nawzajem, ale raczej starajcie się nie być przeszkodą lub zniechęceniem dla innych wierzących. Osobiście wiem i jestem głęboko przekonany na podstawie autorytetu naszego Pana, że żaden pokarm, sam w sobie, nie jest nieczysty. Może jedynie być nieczysty dla tego, kto go za taki uważa.  Jeśli jednak z powodu jedzenia wzbudzasz niepokój w innym wierzącym, nie kierujesz się miłością. Z powodu pokarmu nie osłabiaj duchowo tego, za którego umarł Chrystus. Niech wasze dobre przekonanie nie będzie dla innych powodem do bluźnierstwa. Istotą królestwa Bożego nie są przecież przepisy dotyczące jedzenia i picia, ale prawość, pokój i radość w Duchu Świętym. Kto w taki sposób służy Chrystusowi, podoba się Bogu i będzie się cieszył uznaniem ludzi. “

Powyższy fragment mówi o tym, że jedną z fundamentalnych charakterystyk życia z Bogiem jest radość. Niestety, ten świat stara się nam ją wykraść. Pomyśl, jak wszystko na tym świecie (radio, reklamy w telewizji i w gazetach, bilbordy), już od małego uczy nas, że to, co mamy, to za mało, to nie wystarczy; musimy mieć więcej, lepsze, nowsze. Głęboko w nas, już od młodości, kształtuje się poczucie niedosytu i rozczarowania, sprawiając że szukamy wypełnienia i zaspokojenia tej luki w zakupie coraz to nowszych rzeczy, w poszukiwaniu coraz to nowszych przeżyć. Skoncentrowani na tym, czego nie mamy, często nie zauważamu i nie cieszymy się tym, co zostało już nam dane przez Boga. Jednocześnie często ustanawiamy prawa i przepisy, według których osądzamy innych, patrząc na to co mają, lub czego nie mają. Istota Królestwa Bożego polega na czymś zupełnie innym. Prawdziwa radość wynika z naszej relacji z Duchem Świętym.

Rozważania:

  1. Przypomnij sobie czas, kiedy przeżywałeś głęboką radość, poczucie satysfakcji i zadowolenia. W jakich to było okolicznościach?
  2. Co w twoim życiu wykrada ci radość? Jak możesz zmienić swoje nawyki i przyzwyczajenia, by zacząć aktywnie kultywować radość?

Modlitwa:

  • poproś Boga, by pomógł ci pogłębiać relację z Duchem Świętym
  • poproś, by dał ci odwagę, przekonanie i siłę, by zmieniać styl życia na wypełniony satysfakcją i zadowoleniem z tego, co już mamy (rodzina, przyjaciele, zbawienie, przebaczenie grzechów, niezmienna miłość Bożą)

 

Nic ukrytego – “On powiedział” Dzień 4/T1

caleb-woods-182648
fot. Caleb Woods

Ewangelia Łukasza 8:17

“Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic tajemnego, co by nie było poznane i na jaw nie wyszło.”

 

Mały chłopiec zapytał mamę: “- Czy Bóg widzi, jak się schowam w pokoju?”. “- Tak” – odpowiedziała mama. “- Czy Bóg widzi, jak się schowam w szafie?”. “-Tak” – odpowiedziała mama. “-Czy Bóg widzi mnie, jak jest już ciemna noc?” . “Tak” – odpowiedziała mama. Chłopczyk siedział przez chwilę w milczeniu, a potem powiedział: “- To za bardzo mi się to nie podoba.”

Dzisiejszy werset przypomina nam, że ze wszystkiego, co robimy i mówimy, a nawet myślimy, będziemy jednego dnia rozliczeni. Z każdej ukrytej rzeczy, z każdego sekretu, który udało nam się ukryć przed ludźmi.

Rozważania:

  • Czy jest coś w twoim życiu, co robisz z nawyku, a co zmieniłbyś natychmiast, gdybyś wiedział, że wszyscy się o tym dowiedzą?
  • Zastanów się, jak wyglądałoby twoje życie, gdybyś wiedział, że wszyscy je obserwują?
  • Z jakich sekretów przeszłości nie rozliczyłeś się jeszcze? Dlaczego?
  • Co możesz uczynić w tym tygodniu, by pozbyć się złych nawyków i zachowań? Kogo mógłbyś poprosić o pomoc w tym?

“Miarą charakteru człowieka jest to, co on robi wiedząc, że nikt się o tym nie dowie. “ – Thomas Macauley

Na głębsze wody:

List do Kolosan 3:8, 12-13

 A teraz i wy odrzućcie to wszystko: gniew, zapalczywość, złość, znieważanie, haniebną mowę od ust waszych! Nie okłamujcie się nawzajem, boście zwlekli z siebie dawnego człowieka z jego uczynkami,”

“Jako więc wybrańcy Boży – święci i umiłowani – obleczcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, cichość, cierpliwość, znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem, jeśliby miał ktoś zarzut przeciw drugiemu: jak Pan wybaczył wam, tak i wy!”

List Pawła do Efezjan 4:25, 29, 31-32

“Dlatego odrzuciwszy kłamstwo: niech każdy z was mówi prawdę do bliźniego, bo jesteście nawzajem dla siebie członkami.”

“Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro słuchającym.”

 Niech zniknie spośród was wszelka gorycz, uniesienie, gniew, wrzaskliwość, znieważenie – wraz z wszelką złością. Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni! Przebaczajcie sobie, tak jak i Bóg nam przebaczył w Chrystusie.”

Pan podnosi wszystkich zgnębionych – Dzień 4/T3

 

cristian-newman-85107

Psalm 145:13-16

 “<Pan jest wierny we wszystkich swych słowach
i we wszystkich swoich dziełach święty>.

Pan podtrzymuje wszystkich, którzy padają,
i podnosi wszystkich zgnębionych.

Oczy wszystkich oczekują Ciebie,
Ty zaś dajesz im pokarm we właściwym czasie.

Ty otwierasz swą rękę
i wszystko, co żyje, nasycasz do woli. “

 

Rozważania: 

  • Czego nauczyłeś się o Bogu czytając dzisiejszy psalm?
  • Kiedy myślisz o skromnej i pokornej osobie, kto przychodzi ci na myśl? Dlaczego?
  • Pomyśl o swoim życiu i powiedz, gdzie widzisz w nim pychę  i dumę: czy to w interakcjach z rodziną, przyjaciółmi, w pracy, czy też w sposobie podejścia do życia? Jak by te interakcje i reakcje wyglądały, gdyby motywowane były skromnością i pokorą?
  • Pomódl się słowami dzisiejszego psalmu o tych, co w pokorze i skromności służą Bogu, bez fanfar i oklasków.

(Zachęcam do prowadzenia notatnika i zapisywania odpowiedzi na podane pytania, a także notowania przemyśleń ze Słowa Bożego.)

 

Pan jest dobry dla wszystkich – Dzień 3/T3

 

chuttersnap-244545

Psalm 145:8-13

 “ Pan jest łagodny i miłosierny,
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.

Pan jest dobry dla wszystkich
i Jego miłosierdzie ogarnia wszystkie Jego dzieła.

Niechaj Cię wielbią, Panie, wszystkie dzieła Twoje
i święci Twoi niech Cię błogosławią!

Niech mówią o chwale Twojego królestwa
i niech głoszą Twoją potęgę,

aby oznajmić synom ludzkim Twoją potęgę
i wspaniałość chwały Twego królestwa.

Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków,
Twoje panowanie trwa przez wszystkie pokolenia.” 

Rozważania: 

  • CZego dowiedziałeś się o Bogu czytając dzisiejszy psalm?do you know to be true about God based on this psalm?
  • Przez następnych parę minut zastanów się nad Bożymi atrybutami opisanymi przez psalmistę: Jego miłosierdzie, współczucie, cierpliwość, miłość, wierność i suwerenność. Jak dostrzegasz te cechy Bożego charakteru w perspektywie historii? Czy zauważyłeś je w w swojej relacji z Bogiem?
  • W jakich sytuacjach jest ci najtrudniej w pełni zrozumieć Bożą dobroć i miłosierdzie? Co robisz , kiedy rodzą się w tobie zwątpienia i pytania?
  • Użyj słowa dzisiejszego psalmu, by pomodlić się o tych, którzy dotknięci tragedią mają trudność, by w tym trudnym momencie dostrzec Bożą dobroć i miłosierdzie.

 

(Zachęcam do prowadzenia notatnika i zapisywania odpowiedzi na podane pytania, a także notowania przemyśleń ze Słowa Bożego.)

 

Wielkość Boga jest niezgłębiona – Dzień 2/T3

 eric-didier-245518

Psalm 145:1-7

 “Chcę Cię wywyższać, Boże mój, Królu,
i błogosławić imię Twe na zawsze i na wieki.

Każdego dnia będę Cię błogosławił
i na wieki wysławiał Twe imię.

Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały,
a wielkość Jego niezgłębiona.

Pokolenie pokoleniu głosi Twoje dzieła
i zwiastuje Twoje potężne czyny.

Głoszą wspaniałą chwałę Twego majestatu
i rozpowiadają Twe cuda.

I mówią o potędze Twoich dzieł straszliwych,
i opowiadają Twą wielkość.

Przekazują pamięć o Twej wielkiej dobroci
i radują się Twą sprawiedliwością. “

 

 

Rozważania: 

  • Czego dowiedziałeś się o Bogu z dzisiejszego psalmu?
  • Przez następnych parę minut zastanów się nad wielkością Boga. Pomyśl o wszystkim, czego dokonał poprzez wieki, co czyni dzisiaj, co uczynił w twoim życiu i w życiu ludzi, których znasz. Komu możesz o tym opowiedzieć? Zachęć tę osobę, by zrobiła własną listę tego, co Bóg uczynił w jej życiu i życiu osób jej bliskich. Wspólnie świętujcie Bożą miłość i dobroć.
  • Co przeszkadza ci dostrzec Boże działanie w tym świecie: czy to zapracowanie, cynizm, brak wiary? co pomogłoby tobie każdego dnia dostrzegać i chwalić Boga za Jego działanie w twoim życiu? 
  • Użyj słowa dzisiejszego psalmu, by wyrazić Bogu dziękczynienie za Jego obecność i działanie w naszym świecie, zwłaszcza w miejscach dotkniętych okropnościami wojny.

 

(Zachęcam do prowadzenia notatnika i zapisywania odpowiedzi na podane pytania, a także notowania przemyśleń ze Słowa Bożego.)