Category: Niezwykła Moc

Boża Łaska w Działaniu

ea92325ce0e640da21bb36c2fafc28a5
Pierwszy kościół w Antiochii w jaskiniach. To tu nauczali Piotr, Paweł i Barnaba.

 

Dzieje Apostolskie 11:19-30

“Ci, których rozproszyło prześladowanie, jakie wybuchło z powodu Szczepana, dotarli aż do Fenicji, na Cypr i do Antiochii, głosząc słowo samym tylko Żydom. Niektórzy z nich pochodzili z Cypru i z Cyreny. Oni to po przybyciu do Antiochii przemawiali też do Greków i opowiadali Dobrą Nowinę o Panu Jezusie. A ręka Pańska była z nimi, bo wielka liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana.  Wieść o tym doszła do uszu Kościoła w Jerozolimie. Wysłano do Antiochii Barnabę. Gdy on przybył i zobaczył działanie łaski Bożej, ucieszył się i zachęcał wszystkich, aby całym sercem wytrwali przy Panu; był bowiem człowiekiem dobrym i pełnym Ducha Świętego i wiary. Pozyskano wtedy wielką liczbę [wiernych] dla Pana. Udał się też do Tarsu, aby odszukać Szawła. A kiedy [go] znalazł, przyprowadził do Antiochii i przez cały rok pracowali razem w Kościele, nauczając wielką rzeszę ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.
W tym czasie właśnie przybyli z Jerozolimy do Antiochii prorocy. Jeden z nich imieniem Agabos przepowiedział z natchnienia Ducha, że na całej ziemi nastanie wielki głód. Nastał on za Klaudiusza. Uczniowie postanowili więc, że każdy według możności pośpieszy z pomocą braciom, mieszkającym w Judei. Tak też zrobili, wysyłając [jałmużnę] starszym przez Barnabę i Szawła.”

Imię Barnaba znaczy: syn  pocieszenia. W tym fragmencie widzimy, jak życie Józefa zwanego teraz Barnabą, odzwierciedla znaczenie jego nowego imienia. Często, powodowani zazdrością, nie potrafimy dać słów zachęty tym, którzy osiągają sukces.  Czasami nie robimy tego dlatego, że jesteśmy skupieni głównie na sobie i zapominamy, jak potrzebne są nam wszystkim słowa zachęty, docenienia, pocieszenia i wsparcia, zwłaszcza w trudnych chwilach. Barnaba umie zauważyć Bożą łaskę w działaniu i daje mu to radość. Wiara wypełnia całe jego życie.

Rozważania

  • Czytając ten fragment ponownie, zwróć uwagę na słowa i frazy, które przyciągają twoją uwagę. Jak ci się wydaje, dlaczego właśnie one mają na ciebie taki wpływ?
  • Jak ci się wydaje, w jakim stopniu jesteś tą osobą, która zachęca innych? Co powstrzymuje cię przed czynieniem tego częściej?
  • Kto w twoim życiu jest tą osobą, która najczęściej zachęca cię i wspiera? Kto  pociesza cię i pomaga, kiedy Bóg wykonuje swoją pracę w tobie, kto jest twoją podporą w trudnych chwilach? Przy najbliższej okazji wyraź tym osobom swoją wdzięczność  i jak wielkim wsparciem są dla ciebie ich słowa.

 

 

Skrucha Prowadząca do Życia

photo-1452174344330-c4343dc1cb8f

Dzieje Apostolskie 11:1-18

“Apostołowie i bracia, przebywający w Judei, dowiedzieli się, że również poganie przyjęli słowo Boże. Kiedy Piotr przybył do Jerozolimy, ci, którzy byli pochodzenia żydowskiego, robili mu wymówki. «Wszedłeś do ludzi nieobrzezanych – mówili – i jadłeś z nimi». Piotr więc zaczął wyjaśniać im po kolei: «Modliłem się – mówił – w mieście Jafie i w zachwyceniu ujrzałem jakiś spuszczający się przedmiot, podobny do wielkiego płótna czterema końcami opadającego z nieba. I dotarł aż do mnie. Przyglądając mu się uważnie, zobaczyłem czworonożne zwierzęta domowe i dzikie płazy i ptaki powietrzne. Usłyszałem też głos, który mówił do mnie: “Zabijaj, Piotrze, i jedz!” Odpowiedziałem: “O nie, Panie, bo nigdy nie wziąłem do ust niczego skażonego lub nieczystego”. Ale głos z nieba odezwał się po raz drugi:  “Nie nazywaj nieczystym tego, co Bóg oczyścił”. Powtórzyło się to trzy razy i wszystko zostało wzięte znowu do nieba. Zaraz potem trzech ludzi, wysłanych do mnie z Cezarei, stanęło przed domem, w którym mieszkaliśmy. Duch powiedział mi, abym bez wahania poszedł z nimi. Razem ze mną poszło też tych sześciu braci. Przybyliśmy do domu owego człowieka. On nam opowiedział, jak zobaczył anioła, który zjawił się w jego domu i rzekł: “Poślij do Jafy i sprowadź Szymona, zwanego Piotrem! On cię pouczy, jak zbawisz siebie i cały swój dom”. Kiedy zacząłem mówić, Duch Święty zstąpił na nich, jak na nas na początku. Przypomniałem sobie wtedy słowa, które wypowiedział Pan: “Jan chrzcił wodą, wy zaś ochrzczeni będziecie Duchem Świętym”. Jeżeli więc Bóg udzielił im tego samego daru co nam, którzyśmy uwierzyli w Pana Jezusa Chrystusa, to jakżeż ja mogłem sprzeciwiać się Bogu?» Gdy to usłyszeli, zamilkli. Wielbili Boga i mówili: «A więc i poganom udzielił Bóg [łaski] nawrócenia, aby żyli».”

Za każdym razem, kiedy Bóg czyni coś nowego, zaczyna przemawiać i dotykać nowej grupy ludzi, budzi to kontrowersje. Spotkanie i przyjaźń pomiędzy Piotrem a Korneliuszem, nie spodobały się małej grupie Żydo-Chrześcijan (obrzezanych chrześcijan), którzy pragnęli utrzymać status uprzywilejowanych i wybranych. Piotr wytłumaczył im , że to się stało z Korneliuszem i jego rodziną, zostało zapowiedziane Pana Jezusa. Słuchający tych słów przestali się sprzeciwiać i pokutowali  rozumiejąc, że  zbawieni jest darem a nie należnym przywilejem wybranej grupy.

Rozważania

  • Czytając ten fragment ponownie, zwróć uwagę na słowa i frazy, które przyciągają twoją uwagę. Jak ci się wydaje, dlaczego właśnie one mają na ciebie taki wpływ?
  •  Co przychodzi ci na myśl, kiedy słyszysz słowo ” skrucha”? Jakie negatywne skojarzenia masz z tym pojęciem?
  •  W jaki sposób Bóg z Joela 2:13 odpowiada, kiedy zwracamy się do Niego ze skruszonym sercem? Czy jest coś w twoim życiu, o przebaczenie czego powinieneś się zwrócić do Boga? Podejdź do Jego tronu z Otwartym sercem i umysłem i poproś o przebaczenie.   

Dobra Nowina o Pokoju

photo-1439116641709-09e88f4b3a80

Dzieje Apostolskie 10:34-48

“Wtedy Piotr przemówił w dłuższym wywodzie: «Przekonuję się, że Bóg naprawdę nie ma względu na osoby. Ale w każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie. Posłał swe słowo synom Izraela, zwiastując im pokój przez Jezusa Chrystusa. On to jest Panem wszystkich. Wiecie, co się działo w całej Judei, począwszy od Galilei, po chrzcie, który głosił Jan. Znacie sprawę Jezusa z Nazaretu, którego Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą. Dlatego że Bóg był z Nim, przeszedł On dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła. A my jesteśmy świadkami wszystkiego, co zdziałał w ziemi żydowskiej i w Jerozolimie. Jego to zabili, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wskrzesił Go trzeciego dnia i pozwolił Mu ukazać się nie całemu ludowi, ale nam, wybranym uprzednio przez Boga na świadków, którzyśmy z Nim jedli i pili po Jego zmartwychwstaniu. On nam rozkazał ogłosić ludowi i dać świadectwo, że Bóg ustanowił Go sędzią żywych i umarłych. Wszyscy prorocy świadczą o tym, że każdy, kto w Niego wierzy, przez Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów».
Kiedy Piotr jeszcze mówił o tym, Duch Święty zstąpił na wszystkich, którzy słuchali nauki. I zdumieli się wierni pochodzenia żydowskiego, którzy przybyli z Piotrem, że dar Ducha Świętego wylany został także na pogan. Słyszeli bowiem, że mówią językami i wielbią Boga. Wtedy odezwał się Piotr: «Któż może odmówić chrztu tym, którzy otrzymali Ducha Świętego tak samo jak my?» I rozkazał ochrzcić ich w imię Jezusa Chrystusa.
Potem uprosili go, aby zabawił jeszcze kilka dni. ”

Słowa Pana Jezusa, że Jego uczniowie będą Jego świadkami po krańce ziemi, są zapowiedzią i implikacją tego, że zbawienie i życie wieczne w Jezusie jest dostępne dla wszystkich, nie tylko dla Żydów, którzy do tej pory mieli pozycję narodu wybranego. Spotkanie Piotra I Korneliusza, kiedy Piotr głosi nowinę o życiu, śmierci, zmartwychwstaniu Pana Jezusa i odpuszczeniu grzechów, jest bardzo znaczącym.  Według proroctw i obietnicy, Duch Święty zostaje wylany na pogan, w taki sam sposób, jak to miało miejsce w Dzień Pięćdziesiątnicy w Jeruzalem (Dz. Ap. 2). Piotr nazywa Ewangelię Jezusa ewangelią pokoju, zaznaczając, że łamie ona barierę nie tylko między nami a Bogiem, ale też pomiędzy ludźmi.

Rozważania 

  • Czytając ten fragment ponownie, zwróć uwagę na słowa i frazy, które przyciągają twoją uwagę. Jak ci się wydaje, dlaczego właśnie one mają na ciebie taki wpływ?
  • W jaki sposób Chrystus wniósł pokój w twoje relacje z innymi? W jakich sferach swojego życia wciąż potrzebujesz pokoju?
  • W jaki, praktyczny sposób pokój, który Pan Jezus wniósł w twoje życie, możesz pogłębiać i  aplikować w swoim życiu? W jaki sposób ty sam hamujesz, lub niszczysz ten pokój?

Jedno w Chrystusie

peters vision

Dzieje Apostolskie 10:1-33

“W Cezarei mieszkał człowiek imieniem Korneliusz, setnik z kohorty zwanej Italską, pobożny i “bojący się Boga” wraz z całym swym domem. Dawał on wielkie jałmużny ludowi i zawsze modlił się do Boga. Około dziewiątej godziny dnia ujrzał wyraźnie w widzeniu anioła Pańskiego, który wszedł do niego i powiedział: «Korneliuszu!» On zaś wpatrując się w niego z lękiem zapytał: «Co, panie?» Odpowiedział mu: «Modlitwy twoje i jałmużny stały się ofiarą, która przypomniała ciebie Bogu. A teraz poślij ludzi do Jafy i sprowadź niejakiego Szymona, zwanego Piotrem! Jest on gościem pewnego Szymona, garbarza, który ma dom nad morzem». Kiedy znikł anioł, który z nim mówił, [Korneliusz] zawołał dwóch domowników i pobożnego żołnierza spośród swoich podwładnych. Opowiedział im wszystko i posłał ich do Jafy. Następnego dnia, gdy oni byli w drodze i zbliżali się do miasta, wszedł Piotr na dach, aby się pomodlić. Była mniej więcej szósta godzina. Odczuwał głód i chciał coś zjeść. Kiedy przygotowywano mu posiłek, wpadł w zachwycenie. Widzi niebo otwarte i jakiś spuszczający się przedmiot, podobny do wielkiego płótna czterema końcami opadającego ku ziemi. Były w nim wszelkie zwierzęta czworonożne, płazy naziemne i ptaki powietrzne. «Zabijaj, Piotrze i jedz!» – odezwał się do niego głos. «O nie, Panie! Bo nigdy nie jadłem nic skażonego i nieczystego» – odpowiedział Piotr. A głos znowu po raz drugi do niego: «Nie nazywaj nieczystym tego, co Bóg oczyścił». Powtórzyło się to trzy razy i natychmiast wzięto ten przedmiot do nieba.
Kiedy Piotr zastanawiał się, co może oznaczać widzenie, które miał, przed bramą stanęli wysłańcy Korneliusza, dopytawszy się o dom Szymona. «Czy przebywa tu w gościnie Szymon, zwany Piotrem?» – pytali głośno. Kiedy Piotr rozmyślał jeszcze nad widzeniem, powiedział do niego Duch: «Poszukuje cię trzech ludzi. Zejdź więc i idź z nimi bez wahania, bo Ja ich posłałem». Piotr zszedł do owych ludzi i powiedział: «Ja jestem tym, którego szukacie. Z jaką sprawą przybyliście?» A oni odpowiedzieli: «Setnik Korneliusz, człowiek sprawiedliwy i bogobojny, o czym zaświadczyć może cała ludność żydowska otrzymał polecenie od anioła świętego, aby cię wezwał do swego domu i wysłuchał tego, co mu powiesz». [Piotr] więc zaprosił ich do wnętrza i ugościł. A następnego dnia wyruszył razem z nimi w towarzystwie niektórych braci z Jafy.
Nazajutrz wszedł do Cezarei. Korneliusz oczekiwał ich, zwoławszy swych krewnych i najbliższych przyjaciół. A kiedy Piotr wchodził, Korneliusz wyszedł mu na spotkanie, padł mu do nóg i oddał mu pokłon. Piotr podniósł go ze słowami: «Wstań, ja też jestem człowiekiem». Rozmawiając z nim, wszedł i zastał licznie zgromadzonych. Przemówił więc do nich: «Wiecie, że zabronione jest Żydowi przestawać z cudzoziemcem lub przychodzić do niego. Lecz Bóg mi pokazał, że nie wolno żadnego człowieka uważać za skażonego lub nieczystego. Dlatego też wezwany przybyłem bez sprzeciwu. Zapytuję więc: po co mnie sprowadziliście?» Korneliusz odpowiedział: «Cztery dni temu, gdy modliłem się o godzinie dziewiątej w swoim domu, stanął przede mną mąż w lśniącej szacie i rzekł: “Korneliuszu, twoja modlitwa została wysłuchana i Bóg wspomniał na twoje jałmużny. Poślij więc do Jafy i wezwij Szymona, zwanego Piotrem. Jest on gościem w domu Szymona garbarza, nad morzem”. Posłałem więc natychmiast do ciebie, a ty dobrze zrobiłeś, żeś przyszedł. Teraz my wszyscy stoimy przed Bogiem, aby wysłuchać wszystkiego, co Pan tobie polecił».”

W Liście do Galacjan 3:28, Apostoł Paweł pisze: <Nie ma już Żyda ani poganina, nie ma już niewolnika ani człowieka wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety, wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie.> Widzimy tutaj, jak słowa Pawła mają praktyczne potwierdzenie w historii o Piotrze i Korneliuszu. Jest to takie ważne wydarzenie w historii kościoła, że Łukasz poświęca wiele miejsca na opisanie jego w szczegółach i wraca do niego jeszcze kilka razy. Przed spotkaniem Piotra i Korneliusza bariera pomiędzy żydami a poganami była nie do pokonania. Ale tutaj oto, za sprawą i mocą Ducha Świętego, ten mur został rozbity.

Rozważania

  • Czytając ten fragment ponownie, zwróć uwagę na słowa i frazy, które przyciągają twoją uwagę. Jak ci się wydaje, dlaczego właśnie one mają na ciebie taki wpływ?
  • Jakie są największe bariery, jakie zauważasz między chrześcijanami? Które z nich ty sam budujesz i podtrzymujesz? Które z tych barier próbujesz rozbić, poddając się mocy i prowadzeniu Ducha Świętego, okazując miłość, przebaczenie i wrażliwość?
  •  Co pomaga ci otworzyć się na ludzi, którzy są inni od ciebie? Co w twoim życiu powoduje zamknięcie twojego serca na innych i krytyczne nastawienie?

Wzbudzona do Życia

photo-1453974336165-b5c58464f1ed

Dzieje Apostolskie 9:26-43

“Kiedy przybył do Jerozolimy, próbował przyłączyć się do uczniów, lecz wszyscy bali się go, nie wierząc, że jest uczniem. Dopiero Barnaba przygarnął go i zaprowadził do Apostołów, i opowiedział im, jak w drodze [Szaweł] ujrzał Pana, który przemówił do niego, i z jaką siłą przekonania przemawiał w Damaszku w imię Jezusa. Dzięki temu przebywał z nimi w Jerozolimie. Przemawiał też i rozprawiał z hellenistami którzy usiłowali go zgładzić. Bracia jednak dowiedzieli się o tym, odprowadzili go do Cezarei i wysłali do Tarsu.
A Kościół cieszył się pokojem w całej Judei, Galilei i Samarii. Rozwijał się i żył bogobojnie, i napełniał się pociechą Ducha Świętego.

Kiedy Piotr odwiedzał wszystkich, przyszedł też do świętych, którzy mieszkali w Liddzie. Znalazł tam pewnego człowieka imieniem Eneasz, który był sparaliżowany i od ośmiu lat leżał w łóżku. «Eneaszu – powiedział do niego Piotr – Jezus Chrystus cię uzdrawia, wstań i zaściel swoje łóżko!» I natychmiast wstał. Widzieli go wszyscy mieszkańcy Liddy i Saronu i nawrócili się do Pana.
Mieszkała też w Jafie pewna uczennica imieniem Tabita, co znaczy Gazela. Czyniła ona dużo dobrego i dawała hojne jałmużny. Wtedy właśnie zachorowała i umarła. Obmyto ją i położono w izbie na piętrze. Lidda leżała blisko Jafy; gdy więc uczniowie dowiedzieli się, że jest tam Piotr, wysłali do niego dwóch posłańców z prośbą: «Przyjdź do nas bez zwłoki!» Piotr poszedł z nimi, a gdy przyszedł, zaprowadzili go do izby na górze. Otoczyły go wszystkie wdowy i pokazywały mu ze łzami w oczach chitony i płaszcze, które zrobiła im Gazela za swego życia. Po usunięciu wszystkich, Piotr upadł na kolana i modlił się. Potem zwrócił się do ciała i rzekł: «Tabito, wstań!» A ona otwarła oczy i zobaczywszy Piotra, usiadła. Piotr podał jej rękę i podniósł ją. Zawołał świętych i wdowy i ujrzeli ją żywą. Wieść o tym rozeszła się po całej Jafie i wielu uwierzyło w Pana. [Piotr] zaś jeszcze przez dłuższy czas przebywał w Jafie u niejakiego Szymona, garbarza.”

Łukasz tutaj opowiada o uzdrowieniu Eneasza i wskrzeszeniu Tabity w taki sposób, jakby to było codzienną rzeczywistością tamtego okresu. Sparaliżowany mężczyzna, który już od ośmiu lat nie może chodzić nagle odzyskuje władzę w nogach, i zmarła kobieta nagle przywrócona jest do życia.  O Tabicie wiemy tylko tyle, że była bardzo zaangażowana w opiekę i pomoc ubogim, i o Eneaszu nie wiemy prawie nic. Te osoby są przykładem, jak Bóg w nadnaturalny sposób dotyka się życia ludzi, którzy w naszych oczach mogą wydawać się bez znaczenia.

Rozważania

  • Czytając ten fragment ponownie, zwróć uwagę na słowa i frazy, które przyciągają twoją uwagę. Jak ci się wydaje, dlaczego właśnie one mają na ciebie taki wpływ?
  •  Jakie inne osoby obecne w twoim życiu przychodzą ci na myśl, kiedy czytasz historię o Eneaszu i Tabicie? W jaki sposób możesz im usłużyć i pomóc?
  •  Zastanów się nad tym, czy w jakiś sferach swojego życia nie czujesz się pomijany  przez innych i niezauważony? Zwłaszcza przez ludzi, na których opinii i uwadze ci zależy?  Jakie to uczucie?

 

 

Odwaga Działania

blindmenandelephant

Dzieje Apostolskie 9:1-25

“Szaweł ciągle jeszcze siał grozę i dyszał żądzą zabijania uczniów Pańskich. Udał się do arcykapłana i poprosił go o listy do synagog w Damaszku, aby mógł uwięzić i przyprowadzić do Jerozolimy mężczyzn i kobiety, zwolenników tej drogi, jeśliby jakichś znalazł. Gdy zbliżał się już w swojej podróży do Damaszku, olśniła go nagle światłość z nieba. A gdy upadł na ziemię, usłyszał głos, który mówił: «Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?» «Kto jesteś, Panie?» – powiedział. A On: «Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Wstań i wejdź do miasta, tam ci powiedzą, co masz czynić».
Ludzie, którzy mu towarzyszyli w drodze, oniemieli ze zdumienia, słyszeli bowiem głos, lecz nie widzieli nikogo. Szaweł podniósł się z ziemi, a kiedy otworzył oczy, nic nie widział. Wprowadzili go więc do Damaszku, trzymając za ręce. Przez trzy dni nic nie widział i ani nie jadł, ani nie pił.
W Damaszku znajdował się pewien uczeń, imieniem Ananiasz. «Ananiaszu!» – przemówił do niego Pan w widzeniu. A on odrzekł: «Jestem, Panie!» A Pan do niego: «Idź na ulicę Prostą i zapytaj w domu Judy o Szawła z Tarsu, bo właśnie się modli». (I ujrzał w widzeniu, jak człowiek imieniem Ananiasz wszedł i położył na nim ręce, aby przejrzał). «Panie – odpowiedział Ananiasz – słyszałem z wielu stron, jak dużo złego wyrządził ten człowiek świętym Twoim w Jerozolimie. I ma on także władzę od arcykapłanów więzić tutaj wszystkich, którzy wzywają Twego imienia». «Idź – odpowiedział mu Pan – bo wybrałem sobie tego człowieka za narzędzie. On zaniesie imię moje do pogan i królów, i do synów Izraela. I pokażę mu, jak wiele będzie musiał wycierpieć dla mego imienia».
Wtedy Ananiasz poszedł. Wszedł do domu, położył na nim ręce i powiedział: «Szawle, bracie, Pan Jezus, który ukazał ci się na drodze, którą szedłeś, przysłał mnie, abyś przejrzał i został napełniony Duchem Świętym». Natychmiast jakby łuski spadły z jego oczu i odzyskał wzrok, i został ochrzczony. A gdy go nakarmiono, odzyskał siły. Jakiś czas spędził z uczniami w Damaszku i zaraz zaczął głosić w synagogach, że Jezus jest Synem Bożym. Wszyscy, którzy go słyszeli, mówili zdumieni: «Czy to nie ten sam, który w Jerozolimie prześladował wyznawców tego imienia i po to tu przybył, aby ich uwięzić i zaprowadzić do arcykapłana?» A Szaweł występował coraz odważniej, dowodząc, że Ten jest Mesjaszem, i szerzył zamieszanie wśród Żydów mieszkających w Damaszku. Po upływie dłuższego czasu Żydzi postanowili go zgładzić. Szaweł dowiedział się o ich zamiarach. A strzegli bram we dnie i w nocy, aby go zgładzić. Uczniowie więc spuścili go nocą w koszu na sznurze przez mur i wyprawili.”

To, co przydarzyło się Pawłowi na drodze do Damaszku, jest świetnym przykładem tego, jak Bóg działa w życiu różnych ludzi. To, że Paweł z gorliwego prześladowcy pierwszych chrześcijan stał się gorliwym i radykalnym kaznodzieją Ewangelii Chrystusa, jest już cudem samym w sobie. Łukasz wielokrotnie wspomina to w Dziejach Apostolskich. Niesamowitą też jest odwaga Ananiasza w wypełnianiu Bożych nakazów, które mogą wydawać się niebezpieczne i ryzykowne. Spotkanie z Pawłem, znanym z prześladowania chrześcijan, położenie na nim rąk w modlitwie o uzdrowienie, tym który przyczynił się do śmierci wielu naśladowców Jezusa, jest niezwykłym aktem odwagi i posłuszeństwa ze strony Ananiasza. Być może Bóg nie wymaga od ciebie takich właśnie aktów odwagi, ale posłuszeństwo i zaufanie prowadzeniu Ducha Świętego może przynieść supernaturalne doświadczenia w naszym życiu.

Rozważania 

  • Czytając ten fragment ponownie, zwróć uwagę na słowa i frazy, które przyciągają twoją uwagę. Jak ci się wydaje, dlaczego właśnie one mają na ciebie taki wpływ?
  •  Przypomnij sobie moment w życiu, kiedy przydarzyło ci się coś niezwykłego, supernaturalnego. W jakich okolicznościach to miało miejsce? Jak wtedy wyglądała twoja relacja z Bogiem?
  •  Kiedy ostatnim razem miałeś odczucie, że decyzja, którą musisz podjąć, jest dla ciebie dużym krokiem wiary? Jakie były konsekwencje podjęcia tego kroku? W jaki sposób doświadczyłeś Bożej obecności w tamtym czasie?

Uszy Do Słuchania

Ethiopian-people

Dzieje Apostolskie 8:26-40

“«Wstań i idź około południa na drogę, która prowadzi z Jerozolimy do Gazy: jest ona pusta» – powiedział anioł Pański do Filipa. A on poszedł. Właśnie wtedy przybył do Jerozolimy oddać pokłon Bogu Etiop, dworski urzędnik królowej etiopskiej, Kandaki zarządzający całym jej skarbcem, i wracał, czytając w swoim wozie proroka Izajasza.  «Podejdź i przyłącz się do tego wozu!» – powiedział Duch do Filipa. Gdy Filip podbiegł, usłyszał, że tamten czyta proroka Izajasza: «Czy rozumiesz, co czytasz?» – zapytał. A tamten odpowiedział: «Jakżeż mogę [rozumieć], jeśli mi nikt nie wyjaśni?» I zaprosił Filipa, aby wsiadł i spoczął przy nim. A czytał ten urywek Pisma:
Prowadzą Go jak owcę na rzeź,
i jak baranek, który milczy, gdy go strzygą,
tak On nie otwiera ust swoich. 
W Jego uniżeniu odmówiono Mu słuszności.
Któż zdoła opisać ród Jego?
Bo Jego życie zabiorą z ziemi7
«Proszę cię, o kim to Prorok mówi, o sobie czy o kimś innym?» – zapytał Filipa dworzanin. A Filip wychodząc z tego [tekstu] Pisma opowiedział mu Dobrą Nowinę o Jezusie. W czasie podróży przybyli nad jakąś wodę: «Oto woda – powiedział dworzanin – cóż przeszkadza, abym został ochrzczony?» Filip odpowiedział: Jeśli wierzysz z całego serca, możesz. A on na to: Wierzę, że Jezus Chrystus jest Synem Boga. I kazał zatrzymać wóz, i obaj, Filip i dworzanin, zeszli do wody. I ochrzcił go. A kiedy wyszli z wody, Duch Pański porwał Filipa i dworzanin już nigdy go nie widział. Jechał zaś z radością swoją drogą. A Filip znalazł się w Azocie i głosił Ewangelię od miasta do miasta, aż dotarł do Cezarei. “

Filip był jednym z siedmiu ludzi, którzy wraz ze Szczepanem byli wyznaczeni do opieki nad wdowami (Dz. Ap. 6:1-7). W tym fragmencie widzimy, jak Bóg wysyła Filipa z zadaniem, którego szczegóły wyjawia z czasem. I nie wiemy, czy Filip czuł się pewny siebie, jak podszedł do wozu zagranicznego urzędnika finansowego, ale pod mocą ducha Świętego podbiegł i z odwagą przekazał słowa Ewangelii, prowadząc do jego nawrócenia i chrztu. Tak Etiopski eunuch stał się pierwszym zapisanym w Biblii zagranicznym uczniem Jezusa.

Rozważania

  • Czytając ten fragment ponownie, zwróć uwagę na słowa i frazy, które przyciągają twoją uwagę. Jak ci się wydaje, dlaczego właśnie one mają na ciebie taki wpływ?
  • Jaki lęk, niepewność i zmieszanie narastają w tobie, kiedy Duch Święty pobudza cię, by zainicjować rozmowę z obcą osobą na sprawy duchowe? Dlaczego? Skąd się one biorą? W jaki sposób możesz je pokonać tak, by Duch Święty mógł cię używać do Bożych celów?
  • Kiedy masz przekonanie, że Bóg właśnie do ciebie przemawia – przez słowa Biblii, w twoim sercu, przez innych ludzi, itp. – jak na ogół na to reagujesz? Z kim się dzielisz tym przeżyciem, by poradzić się co do podjęcia następnych kroków?

Właściwe Serce

rich-guy

Dzieje Apostolskie 8:4-25

“A wielu z tych, którzy słyszeli naukę, uwierzyło. Liczba mężczyzn dosięgała około pięciu tysięcy.
Następnego dnia zebrali się ich przełożeni i starsi, i uczeni w Jerozolimie: arcykapłan Annasz, Kajfasz, Jan, Aleksander i ilu ich było z rodu arcykapłańskiego. Postawili ich w środku i pytali: «Czyją mocą albo w czyim imieniu uczyniliście to?» Wtedy Piotr napełniony Duchem Świętym powiedział do nich: «Przełożeni ludu i starsi! Jeżeli przesłuchujecie nas dzisiaj w sprawie dobrodziejstwa, dzięki któremu chory człowiek uzyskał zdrowie, to niech będzie wiadomo wam wszystkim i całemu ludowi Izraela, że w imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka – którego ukrzyżowaliście, a którego Bóg wskrzesił z martwych – że przez Niego ten człowiek stanął przed wami zdrowy. On jest kamieniem, odrzuconym przez was budujących, tym, który stał się głowicą węgła. I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni».
Widząc odwagę Piotra i Jana, a dowiedziawszy się, że są oni ludźmi nieuczonymi i prostymi, dziwili się. Rozpoznawali w nich też towarzyszy Jezusa. A widząc nadto, że stoi z nimi uzdrowiony człowiek, nie znajdowali odpowiedzi. Kazali więc im wyjść z sali Rady i naradzili się: «Co mamy zrobić z tymi ludźmi? – mówili jeden do drugiego – bo dokonali jawnego znaku, oczywistego dla wszystkich mieszkańców Jerozolimy. Przecież temu nie możemy zaprzeczyć. Aby jednak nie rozpowszechniało się to wśród ludu, zabrońmy im surowo przemawiać do kogokolwiek w to imię!». 
Przywołali ich potem i zakazali im w ogóle przemawiać, i nauczać w imię Jezusa. Lecz Piotr i Jan odpowiedzieli: «Rozsądźcie, czy słuszne jest w oczach Bożych bardziej słuchać was niż Boga? Bo my nie możemy nie mówić tego, cośmy widzieli i słyszeli». Oni zaś ponowili groźby, a nie znajdując żadnej podstawy do wymierzenia im kary, wypuścili ich ze względu na lud, bo wszyscy wielbili Boga z powodu tego, co się stało. A człowiek, który doznał tego cudownego uzdrowienia, miał ponad czterdzieści lat.

 Uwolnieni przybyli do swoich i opowiedzieli, co do nich mówili arcykapłani i starsi. Wysłuchawszy tego podnieśli jednomyślnie głos do Boga i mówili:
«Wszechwładny Stwórco nieba i ziemi, i morza, i wszystkiego, co w nich istnieje, Tyś przez Ducha Świętego powiedział ustami sługi Twego Dawida:
Dlaczego burzą się narody
i ludy knują rzeczy próżne?”

Po śmierci Szczepana, w obawie przed prześladowaniami, uczniowie rozproszyli się z Jeruzalem. I dla niektórych pierwszym przystankiem była Samaria, dokładnie tak, jak to przepowiedział Jezus odchodząc do Ojca (Dz. Ap. 1:8). Tam przed apostołami stanął nowy problem: ludzie, którzy chcieli używać mocy Ducha Świętego dla własnych celów i sławy. Szymon czarnoksiężnik chciał to posiąść za wszelką cenę. Do tego stopnia, że publicznie ogłosił swoją wiarę w Jezusa i przyjął chrzest, choć w sercu zrobił to dla innego powodu. Szymon tak na prawdę nie pragnął Ducha Świętego, relacji z Jezusem i życia w społeczności i powołaniu chrześcijanina. Szymon pragnął tylko otrzymać moc Ducha Świętego, by uzyskać sławę i uznanie wśród ludzi. Zamiast podążać za Bogiem, chciał być bogiem.

Rozważania

  • Czytając ten fragment ponownie, zwróć uwagę na słowa i frazy, które przyciągają twoją uwagę. Jak ci się wydaje, dlaczego właśnie one mają na ciebie taki wpływ?
  • Czy zdarzyło ci się nawiązać znajomości, by zyskać  wpływy, popularność? Co było źródłem takiego zachowania? Dlaczego?
  • Spójrz na swoją relację z Bogiem. Co w twoim życiu świadczy o takiej relacji? Czy regularnie spędzasz swój czas w Jego obecności? Czy twoje zachowanie i postawa są tego odzwierciedleniem? Czy masz takie momenty, kiedy pragniesz Jego mocy , ale nie poddajesz się Jego prowadzeniu i nauce? Czy jest taka sfera twojego życia, która jest wciąż pod panowaniem grzechu, rozgoryczenia, w wyniku czego odwracasz się od Niego?

 

 

Cierpieć z Chrystusem

 

https://youtu.be/hJMikjd-I4M?t=45m22s

 

 

Dzieje Apostolskie 7:54 – 8:3

“Gdy to usłyszeli, zawrzały gniewem ich serca i zgrzytali zębami na niego. A on pełen Ducha Świętego patrzył w niebo i ujrzał chwałę Bożą i Jezusa, stojącego po prawicy Boga. I rzekł: «Widzę niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącego po prawicy Boga». A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i rzucili się na niego wszyscy razem. Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a świadkowie złożyli swe szaty u stóp młodzieńca, zwanego Szawłem. Tak kamienowali Szczepana, który modlił się: «Panie Jezu, przyjmij ducha mego!» A gdy osunął się na kolana, zawołał głośno: «Panie, nie poczytaj im tego grzechu!» Po tych słowach skonał. Szaweł zaś zgadzał się na zabicie go.  Wybuchło wówczas wielkie prześladowanie w Kościele jerozolimskim. Wszyscy, z wyjątkiem Apostołów, rozproszyli się po okolicach Judei i Samarii. Szczepana zaś pochowali ludzie pobożni z wielkim żalem. A Szaweł niszczył Kościół, wchodząc do domów porywał mężczyzn i kobiety, i wtrącał do więzienia. “

Słowa Prawdy, które głosił Szczepan, były za bardzo kontrowersyjne dla wielu. W ferworze źle pojętej religijności – ukamieniowali go. Żyjąc dzisiaj w Ameryce, gdzie wciąż mamy wolność głoszenia Ewangelii i praktykowania naszej wiary, ciężko jest sobie wyobrazić cierpienie, przez jakie musiał przejść Szczepan. Kultura naszego wieku uczy nas żeby za wszelką cenę unikać cierpienia. Często wycofujemy się po cichu z sytuacji, w których wyznanie naszej wiary może przysporzyć nam kłopotów. Przykład Szczepana pokazuje nam, jak w cierpieniu za wiarę identyfikujemy się z Chrystusem, w głębszy sposób poznając Jego naturę i serce. Nasze cierpienie możemy obrócić w dar i błogosławieństwo, kiedy jest ono wynikiem wstawiania się za uciśnionymi, prześladowanymi i potrzebującymi.

Rozważania

  • Czytając ten fragment ponownie, zwróć uwagę na słowa i frazy, które przyciągają twoją uwagę. Jak ci się wydaje, dlaczego właśnie one mają na ciebie taki wpływ?
  • W jaki sposób starasz się unikać cierpienia w relacjach z innymi? Przypomnij sobie taki czas swojego życia, kiedy twoje cierpienie stało się czynnikiem twojego wzrostu duchowego, radości i błogosławieństwa.
  • Czy był taki czas w twoim życiu, kiedy dla Imienia Jezusa i dla wiary byłeś prześladowany, obmawiany, poniżany, przeżyłeś zawód, a nawet doświadczyłeś fizycznego bólu? Jak sobie z tym dałeś radę? Jaki to miało wpływ na twoją wiarę? A jeśli nie przeżyłeś jeszcze czegoś takiego, to jak myślisz, dlaczego ?

 

Gorzka Prawda

prawda

Dzieje Apostolskie 7:30-53

wam je przekazać. Nie chcieli go słuchać nasi ojcowie, ale odepchnęli go i zwrócili serca ku Egiptowi. “Zrób nam bogów – powiedzieli do Aarona – którzy będą szli przed nami, bo nie wiemy, co się stało z tym Mojżeszem, który wyprowadził nas z ziemi egipskiej”. Wówczas to zrobili sobie cielca i złożyli ofiarę bałwanowi, i cieszyli się dziełem swoich rąk. Ale Bóg odwrócił się od nich i dozwolił, że czcili wojsko niebieskie, jak napisano w księdze proroków:
Czy składaliście Mi ofiary i dary na pustyni
przez lat czterdzieści, domu Izraela? 
Obnosiliście raczej namiot Molocha
i gwiazdę bożka Remfana,
wyobrażenia, które zrobiliście, aby im cześć oddawać.
Przesiedlę was za to poza Babilon. 
Nasi ojcowie mieli na pustyni Namiot Świadectwa. Ten bowiem, który rozmawiał z Mojżeszem, rozkazał zbudować go według wzoru, który [Mojżesz] ujrzał. Przyjęli go nasi ojcowie i pod wodzą Jozuego wnieśli do ziemi pogan, których Bóg wypędził przed ojcami naszymi, aż do czasów Dawida. On znalazł łaskę przed Panem i prosił, aby mógł wznieść przybytek dla Boga Jakuba. Ale dopiero Salomon wybudował Mu dom. Najwyższy jednak nie mieszka w dziełach rąk ludzkich, jak mówi Prorok: 
Niebo jest moją stolicą,
a ziemia podnóżkiem stóp moich.
Jakiż dom zbudujecie Mi, mówi Pan,
albo gdzież miejsce odpoczynku mego? 
Czyż tego wszystkiego nie stworzyła moja ręka? 
Twardego karku i opornych serc i uszu! Wy zawsze sprzeciwiacie się Duchowi Świętemu. Jak ojcowie wasi, tak i wy. Któregoż z proroków nie prześladowali wasi ojcowie? Pozabijali nawet tych, którzy przepowiadali przyjście Sprawiedliwego. A wyście zdradzili Go teraz i zamordowali. Wy, którzy otrzymaliście Prawo za pośrednictwem aniołów, lecz nie przestrzegaliście go». “

Wyobraź sobie, że ktoś zaczyna wyliczać ci wszystkie twoje grzechy przeciwko Bogu. Właśnie to zrobił Szczepan, kiedy mówił z Sanhedrynem. Jakbyś się czuł słysząc każde twoje przestępstwo, każde bałwochwalstwo, które popełniłeś, wszystkie twoje najskrytsze myśli i uczucia? Każdy moment, kiedy świadomie odwróciłeś się od Boga, bo tak było wygodniej, czy też korzystniej dla ciebie. Każda decyzja, podjęta wbrew Bożej woli, wbrew powołaniu, które dał ci Bóg. Ciężko jest wysłuchać i przełknąć tę prawdę. Ale jednocześnie jest to niezwykle ważne, by zrozumieć, doznać i przeżyć Boże odkupienie i przemianę.

 Rozważania

  • Czytając ten fragment ponownie, zwróć uwagę na słowa i frazy, które przyciągają twoją uwagę. Jak ci się wydaje, dlaczego właśnie one mają na ciebie taki wpływ?
  • Czy pamiętasz taki moment swojego życia, kiedy ktoś zwrócił ci uwagę na twoje błędy, grzechy i złe nawyki? W jaki sposób to było ci przekazane? Jak na to zareagowałeś? Czy byłeś w stanie spokojnie przyjąć tę prawdę? Jeżeli nie, to dlaczego? Jak myślisz, co pomogłoby tobie w odpowiednim przyjęciu bolesnych słów prawdy?
  • Czy jest w twoim życiu ktoś, kto powinien usłyszeć prawdę o swoim zachowaniu, nałogach i złych decyzjach? Jaką ty możesz mieć w tym rolę do odegrania? W jaki sposób mógłbyś przekazać tę prawdę, zachowując jednocześnie szczerość, bezkompromisowość i wrażliwość?