Skromny, ale niezwykły krzak gorczycy – 5 dzień – Podróż przez Ewangelię Marka

I mówił: Do czego przyrównamy Królestwo Boże albo jakim podobieństwem je wyrazimy? Jest jak ziarno gorczyczne, które, gdy zostanie zasiane do ziemi, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Ale gdy zostaje zasiane, wyrasta i staje się większe od wszystkich jarzyn, i wypuszcza tak wielkie gałęzie, że w jego cieniu mogą się gnieździć ptaki niebieskie. ~ EW. MARKA 4:30-32

Dzisiejszy fragment zawiera kolekcję przypowieści o Królestwie Bożym. Kluczem do ich interpretacji jest rozpoznanie formatu alegorycznego i symbolicznego charakteru porównań. Przypowieści nie są takie proste, jakby to się wydawało. Jezus zaznacza, że mają one na celu tak ujawnić, jak i zataić niektóre nauki (Ew. Marka 4:11-12, 33-34). Przykładem może być przypowieść o ziarnie gorczycy. Powierzchownie patrząc, wydawać by się mogło, że naucza ona o potencjalnym rozwoju królestwa Jezusa. Nawet najmniejsze ziarno może rozrosnąć się do olbrzymich rozmiarów, tak więc, Królestwo Boże ma potencjał stać się wspaniałym.

Chociaż jest to poprawna interpretacja, to przypowieść ta skrywa jeszcze głębsze znaczenie. Jezus opisuje krzak, który nie tylko wyrósł na olbrzymi, ale ma tak ogromne gałęzie, że ptaki mogą się tam gnieździć (Ew. Marka 4:32). Ciekawe porównanie, bo w naturze ptaki nie dałyby rady założyć gniazda w krzaku gorczycy, i ówcześni słuchacze na pewno zdawali sobie z tego sprawę. Roślina gorczycy na ogół jest małą i wątłą. Być może ta ilustracja ma sugerować, że Królestwo Boże, które jest tutaj przedstawione pod postacią krzaka gorczycy, rozrośnie się do niespotykanych rozmiarów, stając się większym i lepszym niż ktokolwiek mógłby przypuszczać.

Być  może też, ma to sugerować skromność Królestwa Bożego. Jezus nawiązuje tutaj do fragmentu Pisma z księgi proroka Ezechiela 17, mesjanistycznej przypowieści Starego Testamentu, w której Bóg zasadza gałązkę, która jednego dnia wyrośnie na ogromne drzewo cedrowe, znane ze swojej ogromnej korony. Księga W Ezechiela 17:23 czytamy, że „będzie pod nim mieszkać wszelkie ptactwo i w cieniu jego gałęzi zamieszka wszystko, co ma skrzydła. Podobieństwo obydwu przypowieści jest niezaprzeczalne: mała roślina wyrasta na ogromną, w gałęziach której ptaki mogą zbudować swoje gniazda. Po cedrze jednak można się tego spodziewać, ale po ziarnku gorczycy?

Jezus naucza tutaj nie tylko o wzroście Królestwa Bożego, ale też i o jego charakterze. Przypowieść o ziarnie gorczycy proponuje zrewidowanie oczekiwań tych, którzy szukają Królestwa pełnego „cedrowego” dostojeństwa i okazałości. Ogromnej mocy Królestwa Bożego nie da się wytłumaczyć na ludzki sposób. W odróżnieniu od królestw tego świata, ma charakter i pozory skromnego krzaka gorczycy.

Rozważania 5 dnia

 

  1. Biorąc pod uwagę polityczne i religijne klimaty tamtych dni, jak myślisz, dlaczego wiele razy Pan Jezus przekazywał swoją naukę pod postacią przypowieści (Ew.Marka 4:2)? Dlaczego wyjaśnienie zawartych w nich treści Pan Jezus rezerwował tylko dla tych, którzy szczerze pragnęli Go poznać, w odróżnieniu zaślepionych złością przeciwników (Ew.Marka 4:11-12, 34)?
  2. W Ew. Marka 4:24, Pan Jezus mówi: „Baczcie na to, co słyszycie”. Z jaką powagą ty sam podchodzisz do czytania Słowa Bożego? Czy czytasz tylko powierzchownie, czy głęboko się nad nim zastanawiasz, jaki wpływ ma ono mieć na twoje życie?Co pomogłoby tobie w uważnym czytaniu Słowa?

EWANGELIA MARKA 4:1–34

I znowu począł nauczać nad morzem. I zeszło się do niego mnóstwo ludu, tak iż
musiał wstąpić do łodzi i usiąść w niej na morzu, a cały lud był na lądzie, nad brzegiem morza.
2. I nauczał ich wielu rzeczy w podobieństwach i tak mówił do nich w kazaniu swoim:
3. Słuchajcie! Oto wyszedł siewca, aby siać.  4. A gdy siał, padło jedno na drogę i przyleciało ptactwo, i zjadło je. 5. Inne zaś padło na grunt skalisty, gdzie
nie miało wiele ziemi i szybko wzeszło, gdyż gleba nie była głęboka.
6. A gdy wzeszło słońce, zostało spieczone, a że nie miało korzenia, uschło.
7. Inne znów padło między ciernie, a ciernie wyrosły i zadusiły je i owocu nie wydało.
8. A inne padło na ziemię dobrą, wzeszło, wyrosło i wydało owoc trzydziestokrotny i
sześćdziesięciokrotny, i stokrotny. 9. I mówił: Kto ma uczy ku słuchaniu, niechaj słucha.
10. A gdy był na osobności, pytali go ci, którzy z nim byli razem z dwunastoma, o
te podobieństwa.
11. I odpowiedział im: Powierzono wam tajemnicę Królestwa Bożego; tym zaś, którzy są zewnątrz, wszystko podaje się w podobieństwach, 12. aby patrząc, widzieli, a nie ujrzeli; i słuchając słyszeli, a nie rozumieli, żeby się czasem nie nawrócili i nie dostąpili odpuszczenia. 13. I rzekł im: Nie rozumiecie tego podobieństwa? Jakże więc zrozumiecie wszystkie inne podobieństwa?

14. Siewca rozsiewa słowo. 15. Tymi na drodze, gdzie jest rozsiane słowo, są ci, do których, gdy je usłyszeli, zaraz przychodzi szatan i wybiera słowo, zasiane w nich.
16. Podobnie, zasianymi na gruncie skalistym są ci, którzy, skoro usłyszą słowo,
zaraz je przyjmują z radością, 17. ale nie mają w sobie korzenia, lecz są
niestali i gdy przychodzi ucisk lub prześladowanie dla słowa, wnet się gorszą.
18. A innymi, zasianymi między ciernie, są ci, którzy usłyszeli słowo,
19. ale troski tego wieku i ułuda bogactw i pożądanie innych rzeczy owładają nimi i
zaduszają słowo, tak iż plonu nie wydaje. 20. Owymi zaś, którzy są zasiani na dobrej ziemi, są ci, którzy słuchają słowa, przyjmują je i wydają owoc trzydziestokrotny i sześćdziesięciokrotny, i stokrotny.
21. I mówił im: Czyż przynoszą światło po to, aby je postawić pod korcem albo pod
łóżkiem? Czyż nie po to, aby je postawić na świeczniku?
22. Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało być ujawnione i nic nie pozostało
utajone, co by nie wyszło na jaw.
23. Jeśli kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha!
24. I rzekł do nich: Baczcie na to, co słyszycie! Jaką miarą mierzycie, taką wam odmierzą, a nawet wam przydadzą. 25. Albowiem temu, który ma, będzie dodane, a temu, który nie ma, zostanie i to, co ma, odebrane.
26. I mówił: Tak jest z Królestwem Bożym, jak z nasieniem, które człowiek rzuca
w ziemię. 27. A czy on śpi, czy wstaje w nocy i we dnie, nasienie kiełkuje i wzrasta; on zaś nie wie jak. 28. Bo ziemia sama z siebie owoc wydaje, najpierw trawę, potem kłos, potem pełne zboże w kłosie. 29. A gdy owoc dojrzeje, wnet się zapuszcza sierp, bo nadeszło żniwo.

30. I mówił: Do czego przyrównamy Królestwo Boże albo jakim podobieństwem je wyrazimy?
31. Jest jak ziarno gorczyczne, które, gdy zostanie zasiane do ziemi, jest najmniejsze
ze wszystkich nasion na ziemi.  32. Ale gdy zostaje zasiane, wyrasta i staje się większe od wszystkich jarzyn, i wypuszcza tak wielkie gałęzie, że w jego cieniu mogą się gnieździć ptaki niebieskie. 33. I w wielu takich podobieństwach zwiastował im słowo stosownie do tego, jak mogli słuchać. 34. A bez podobieństwa nie mówił do nich. Na osobności zaś wykładał uczniom swoim wszystko.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s