Głoszenie Ewangelii we wszystkich okolicznościach – Dzień 2 – Podróż przez List do Filipian

1P3A3948
Ówczesna cela więzienna, w jakiej prawdopodobnie przetrzymywany był Paweł podczas jego pierwszej wizyty w Filippi. (Dzieje Ap. 16:23-28) „Całe koszary i wszyscy dookoła wiedzą już, że zostałem uwięziony z powodu Chrystusa.” – Filippian 1″13

 

„Przyjaciele, pragnę abyście wiedzieli, że napotkane przeze mnie przeszkody tak naprawdę pomogły tylko w głoszeniu dobrej nowiny!” – Filipian 1:12

W liście do kościoła w  Filippi, w rozdziale 1 werset 12 Paweł opisuje okoliczności, w których się właśnie znajdował, potwierdzając to, o czym już wcześniej wspomniał w wersecie 7, że jest w „więzieniu”. Innymi słowami, jak wiele razy przedtem, Paweł jest uwięziony za głoszenie Ewangelii (2 Koryntian 11:23). Trwają debaty na temat, w jakim miejscu był więziony i jakie panowały tam warunki. Być może Paweł przebywał w ciemnym, przeludnionym i o tragicznych warunkach sanitarnych miejscu, co wtedy było powszechnym standardem więziennictwa. Ale jest też możliwe, że Paweł był pod aresztem domowym (Dzieje Ap. 28:16). Niezależnie od okoliczności tego miejsca, sytuacja ta wydawała sie być przeszkodą w jego posłannictwie.

Paweł jednak miał inne spojrzenie na tę sprawę. W wersecie 12 pisze:”Przyjaciele, pragnę, abyście wiedzieli, że napotkane przeze mnie przeszkody tak naprawdę pomogły tylko w głoszeniu Dobrej Nowiny”.  Z jego perspektywy, uwięzienie nie spowolniło rozszerzania się Ewangelii, tak naprawdę tylko pomogło w tym.

Przed wszystkim, uwięzienie Pawła stworzyło okazję do dzielenia się Ewangelią z ludźmi, z którymi inaczej by się nie zetknął. W wersecie 13 wskazuje na jedną tych grup: pałacowych strażników. Straż Pałacowa, znana też jako Straż Pretoriańska, była rzymską, elitarną jednostką wojskową, posiadającą mocne wpływy. Żołnierze z tej jednostki byli przeznaczeni do trzymania pod strażą właśnie takich więźniów, jak Paweł, ale często też trzymali ochronę nad politycznymi liderami, a nawet samym cesarzem rzymskim. Poprzez okoliczności w jakich się znalazł,  Paweł mógł podzielić się Ewangelią z żołnierzami Straży Pretoriańskiej, w rezultacie czego Ewangelia zaczęła przebijać się do wewnątrz niezwykle zorganizowanego, największego i najsilniejszego imperium ówczesnego świata.

Po drugie, dla wielu uwięzienie Pawła stało się inspiracją do odważnego wypełniania swojego posłannictwa, przyczyniając się w ten sposób do szerzenia Ewangelii. W wersecie 14 Paweł pisze:”Ponadto, coraz większa grupa wierzących, zachęconych moją postawą, z odwagą głosi Słowo Boże, nie bojąc się nawet więzienia”.  W tym czasie, głoszenie Jezusa niosło ze sobą poważne kosekwencje, jak to możemy widzieć na przykładzie Pawła i jego uwięzienia. Zrozumiałym byłby więc lęk chrześcijan przed dzieleniem się swoją wiarą. Otwartość i odwaga, z jakimi  Paweł nie zważając na konsekwencje głosił Ewangelię, w rzeczywistości zainspirowały drugich do okazania tej samej odwagi.

Przykład i przekaz apostoła Pawła powinny być też i dla nas inspiracją. Tak łatwo jest nam z powodu lęku lub obaw przed niesprzyjającymi okolicznościami, odsunąć na bok dzielenie się naszą wiarą. Wydaje się nam, że nie jesteśmy wystarczająco do tego przygotowani, lub nasze codzienne życie nie jest odpowiednim polem misyjnym na które powołuje nas Bóg. Bóg nade wszystko chce nam pokazać, że może nas użyć w miejscu, w którym właśnie  się znajdujemy, ponieważ w otaczających nas okolicznościach Bóg widzi nieograniczone możliwości. Wybór należy do nas: albo poddamy się obawom i lękom, albo otworzymy się na szanse i możliwości, jakie Bóg kładzie przed nami.

  1. Fragment z Filipian 1:15-18 opisuje sytuację, w której niektórzy, głosząc Ewangelię ze złym zamiarem, próbowali przysporzyć Pawłowi jeszcze wiecej kłopotów. Można się  zastanawiać, kim byli ci ludzie, gdzie i w jaki sposób ich głoszenie mogłoby zaszkodzić Pawłowi. Jasne jest tylko to, że działali w nieszczerych zamiarach. Dalej w liście (Flp. 2:3), Paweł poucza Filipian, by żyli inaczej: „nie drażnijcie się nawzajem i nie okazujcie pychy”. W jaki sposób zachowanie Pawła w tej sytuacji jest dla nas przykładem praktycznego zastosowania tej nauki?
  1. Odwaga, z jaką Paweł podszedł do swojego uwięzienia, tym bardziej dodała odwagi drugim, by głosić Ewangelię. Jak myślisz w jaki sposób odwaga jednych inspiruje u drugich pewność siebie ? Który ze znanych ci odważnych ludzi, mógłby być dla ciebie inspiracją, kiedy twojej wierze brakuje pewności i ufności?

List do Filipian 1:12-18

Nic nie może zatrzymać dobrej nowiny

12 Przyjaciele, pragnę abyście wiedzieli, że napotkane przeze mnie przeszkody tak naprawdę pomogły tylko w głoszeniu dobrej nowiny! 13 Całe koszary i wszyscy dookoła wiedzą już, że zostałem uwięziony z powodu Chrystusa. 14 Ponadto coraz większa grupa wierzących, zachęconych moją postawą, z odwagą głosi słowo Boże, nie bojąc się nawet więzienia. 15 Są jednak i tacy, którzy mówią o Chrystusie dlatego, że zazdroszczą nam owoców naszej pracy. Wielu ma jednak zupełnie czyste motywy 16 i opowiada ludziom o Jezusie z miłości do Niego. Oni dobrze wiedzą, że znalazłem się tu, aby bronić dobrej nowiny. 17 Ci zaś, którzy mówią o Chrystusie powodowani zazdrością, nie mają szczerych zamiarów. Chcą bowiem przysporzyć mi jeszcze więcej cierpienia. 18 Ale to jest bez znaczenia. Liczy się tylko to, że—szczerze czy nieszczerze—mówi się o Chrystusie! A z tego mogę się tylko cieszyć;”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s