Obfitująca miłość – Dzień 1 – List do Filipian

Tłumaczenie Biblii – NT Słowo Życia
Skróty: Flp. – List do Filipian; Dz. Ap. – Dzieje Apostolskie
default
Historyczne miejsce starożytnego miasta Filippia

„Modlę się, aby również wasza miłość coraz bardziej wzrastała i aby prowadziła was do jeszcze większej duchowej wiedzy i rozeznania.” – Filipian 1:9

Pisząc list, zazwyczaj trzymamy się utartych schematów i przyjętych konwencji. Zaczynamy od ustalenia adresata listu (np. Droga Janino). Następnie piszemy treść listu. Kończymy uprzejmościowym pożegnaniem i podpisem identyfikującym autora (np. Z poważaniem, Jan). W zależności od rodzaju listu, jego konstrukcja będzie się różnić, ale główne zasady pozostają te same.

Przede wszystkim, powinniśmy zwrócić uwagę, że ta księga Nowego Testamentu to list i pisząc go, apostoł Paweł posługiwał się schematami zwyczajowo używanymi w jego czasach i greko-rzymskiej kulturze. Widać to bardzo wyraźnie w słowach otwarcia Listu do Filipian (Flp. 1:1-11). Paweł rozpoczyna list przedstawiając się jako autor (Flp. 1:1). Następnie zaznacza, że adresatami listu są chrześcijanie z Filippii. Po czym następują pozdrowienia (Flp.1:2). Wstęp listu kończy się słowami podziękowania i modlitwy.(Flp.1:3-11). Taki był właśnie schemat pisania listów w czasach i  w środowisku apostoła Pawła.

Pomimo, że Paweł używał kulturowo przyjętych schematów pisania listów, by wyeksponować jakąś myśl, z autorską swobodą czasami zmieniał je. Dla przykładu, w tym i w innych listach, Paweł używa gry słów posługując się greckim pozdrowieniem „charein” („pozdrowienia”). Zrobił to zastępując je teologicznie wnikliwym zwrotem, zbudowanym z tych samych liter: „charis kai eirene („łaska i pokój”). Paweł często właśnie w ten sposób witał ludzi, chcąc przez to wyrazić coś więcej niż zwykłe „co słychać”. Chciał, by jego czytelnicy doświadczyli łaski i pokoju Bożego, które radykalnie przemieniły jego osobiste życie.

Następną różnicę oddzielającą list Pawła do Filipian od przyjętych form jego czasów, znajdziemy w słowach podziękowania i modlitwy zawartych w wersetach 3-11. W greko-rzymskich listach ta sekcja zawierała zazwyczaj modlitwę o zdrowie i dobrobyt odbiorców.  Ale nie tak modlił się Paweł o Filipian. Zamiast tego, modlił się, by ich „miłość coraz bardziej wzrastała”(Flp. 1:9). Paweł modlił się tak nie dlatego, że nie zależało mu na zdrowiu odbiorców jego listu, ale dlatego, że z własnego doświadczenia rozumiał, że wierność Chrystusowi nie zawsze prowadzi do lepszych ziemskich okoliczności (Flp. 1:7, 12-14, 3:10, 4:11-12). Ważniejszym dla niego było, by niezależnie od sytuacji, chrześcijanie w Filippi zachowali ducha miłości. Tę modlitwę dobrze by było stosować w życiu każdego z nas. Wyobraź sobie, jak mogłyby wyglądać nasze kościoły, gdyby nasze modlitwy mniej dotyczyły polepszania doczesnych okoliczności, a bardziej koncentrowały się na poszerzaniu naszej zdolności do miłości.

  1. Jakbyś opisał uczucia Pawła w stosunku do jego odbiorców w Filippii? Dlaczego takie żywił do nich uczucia? Kogo w twoim życiu ty też obdarzasz takimi uczuciami? Dlaczego?
  2. Zaraz po tym, jak Paweł podzielił się swoimi uczuciami do czytelników w Filippii – uczuciami, które naśladują przykład „miłości Jezusa Chrystusa” do nas – Paweł modli się aby ich „miłość coraz bardziej wzrastała i aby prowadziła do jeszcze większej duchowej wiedzy i rozeznania”(Flp. 1:8-9). Paweł pragnął, by ich miłość nie tylko wzrastała, ale by była ona też rozważna i mądra, umiejąca rozróżnić to, co jest najważniejsze od tego, co jest mało ważne. Czy miałeś okazję zaobserwować rozważną miłość w działaniu? W których relacjach z innymi twoja miłość mogłaby być bardziej rozważną i mądrą?

List do Filipian

Paweł i Tymoteusz, jako słudzy Chrystusa Jezusa, piszemy do wszystkich świętych w Filippi—wraz z przywódcami i ich pomocnikami. Niech Bóg, nasz Ojciec, i Pan, Jezus Chrystus, obdarzają was swoją łaską i pokojem!

Podziękowanie i modlitwa

Za każdym razem, gdy was wspominam, dziękuję za was Bogu. Wszyscy jesteście obecni w moich modlitwach. Począwszy od dnia, w którym usłyszeliście dobrą nowinę, aż do dziś, jesteście bowiem wiernymi współpracownikami w głoszeniu jej innym ludziom. Jestem pewien, że Bóg, który rozpoczął w was to dobre dzieło, będzie je kontynuował aż do czasu powrotu Jezusa Chrystusa.

Miłość Pawła do Filipian

Mam prawo tak o was myśleć, bo zajmujecie w moim sercu szczególne miejsce. Wszyscy wspieraliście mnie przecież, gdy byłem w więzieniu i gdy stawałem w obronie dobrej nowiny. A Bóg dobrze wie, jak bardzo za wami tęsknię—Jezus Chrystus wlał bowiem w moje serce ogromną miłość do was. Modlę się, aby również wasza miłość coraz bardziej wzrastała i aby prowadziła was do jeszcze większej duchowej wiedzy i rozeznania. 10 Dzięki temu będziecie bowiem umieli wybierać to, co najlepsze, i będziecie czyści oraz nienaganni w dniu powrotu Chrystusa. 11 On sprawi, że przez wasze prawe postępowanie oddacie chwałę i cześć Bogu.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s