Bóg drugiej szansy – 25 dzień

 

„I zapytał go po raz trzeci: – Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie? Słysząc trzeci raz to samo pytanie, Piotr zasmucił się, ale odpowiedział: – Panie! Ty wiesz wszystko. Wiesz, że Cię kocham! – Paś więc moje owce – powiedział Jezus.” – Ew. Jana 21:17
Rozdział 21 zawiera ostatnią historię Ewangelii Jana. Jest ona niezwykle ważna, gdyż zawiera odpowiedź na pytanie: co się stało z Piotrem po tym, jak zaparł się Jezusa. Aby zrozumieć dramat tej historii, musimy powrócić do niektórych kluczowych momentów z podróży Piotra z Jezusam. Kiedy Piotr po raz pierwszy spotkał Jezusa, na imię nie było mu Piotr. Nazywał się „Szymon, syn Jana” i to Jezus nadał mu imię „Kefas” – aramejska wersja greckiego imienia “Piotr” (Jana 1:41-42). Jest to ważny szczegół, gdyż w Piśmie Świętym, kiedy ludzie otrzymują nowe imiona, to mają one związek z nowym, Bożym powołaniem dla ich życia. Imiona, Kefas i Piotr, każde w swoim języku oznacza „skałę”. Nadając mu nowe imię, Jezus zaznacza nowy cel życia dla Piotra: Piotr miał być teraz „skałą”, na której zbudowany zostanie Kościół (Ew. Mateusza 16:18). Momentami, Piotr żył na sposób zgodny z tym przeznaczeniem (Jan 6:68, 13:8-10).  Niestety, nie zawsze tak było. Czasami bardziej podobny był ruchomym piaskom niż niewzruszonej skale. Najlepszym tego przykładem jest, kiedy Piotr trzykrotnie, podczas aresztu i procesu Jezusa, wyparł się swojej przyjaźni z Nim (Jana 18:15-27).

Pośrodku rozdziału 21 czytamy, jak po raz pierwszy od tamtej chwili, Jezus przychodzi z nim porozmawiać. Rozpala ognisko, jak to, przy którym stał Piotr kiedy trzykrotnie zapierał się ich przyjaźni. Następnie, trzy razy zadaje Piotrowi to samo pytanie: „czy kochasz Mnie?”  Z powodu głębokiego poczucia wstydu, Piotrowi niełatwo przychodzi dać Jezusowi odpowiedź. Mimo tego, Jezus aż trzy razy zadaje mu to pytanie, gdyż wie, że droga ku uzdrowieniu czasami wymaga od nas rozliczenia się z naszą bolesną przeszłością. Kiedy wreszcie Piotr odpowiada twierdząco na każde z tych pytań, Jezus trzykrotnie nakazuje mu: „Opiekuj się więc moimi owcami”, potwierdzając w ten sposób Jego ufność w Piotra. Odnawia pozycję i powołanie Piotra przypominając mu, że wciąż jest „skałą” na której Kościół będzie się budował.

Ta historia odgrywa ważną rolę w życiu wczesnego Kościoła. Pomaga ona zrozumieć, w jaki sposób Piotr, który przecież zaparł się Jezusa, stał się później Apostołem Piotrem i przywódcą pierwszego Kościoła. Dzisiaj ta historia też odgrywa ważną rolę, zwłaszcza dla tych, którzy zastanawiają się, czy jest możliwe, aby pomimo popełnionych przez nich błędów, Jezus w dalszym ciągu chciał ich używać. Przesłaniem tej historii, przesłaniem całej Ewangelii Jana jest to, że dla Jezusa ludzie, którzy są zagubieni, załamani i potrzebują wewnętrznej odnowy, wciąż mają ogromną wartość. On jest Bogiem drugiej szansy. Oddając Mu całe swoje życie pozwalamy, aby Jego wola i cele były realizowane w nas i poprzez nas.

Ewangelia Jana 21

1 Po jakimś czasie Jezus po raz kolejny ukazał się uczniom. Było to nad Jeziorem Tyberiadzkim. 2 Przebywali wtedy razem: Szymon Piotr, Tomasz, zwany Bliźniakiem, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza – Jakub i Jan, oraz jeszcze dwóch innych uczniów. 3 – Idę łowić ryby – rzekł do nich Piotr. – Idziemy z tobą – odpowiedzieli. Weszli więc do łodzi i wypłynęli, ale przez całą noc nic nie złapali. 4 O świcie na brzegu pojawił się Jezus. Uczniowie jednak nie rozpoznali Go. 5 Wtedy On zawołał do nich:

– Kochani! Macie coś do jedzenia?

– Nie, nic – odpowiedzieli.

6 – Zarzućcie więc sieci z prawej strony łodzi, a coś złapiecie!

Zrobili to i wkrótce mieli tyle ryb, że nie mogli wyciągnąć sieci. 7 – To Pan! – powiedział do Piotra uczeń, który był najbliższym przyjacielem Jezusa. Na te słowa Szymon Piotr natychmiast założył koszulę, był bowiem rozebrany, i rzucił się wpław do brzegu. 8 Pozostali płynęli łodzią, ciągnąc za sobą sieci pełne ryb. Byli bowiem tylko jakieś sto metrów od brzegu. 9 Gdy wyszli z łodzi, ujrzeli rozpalone ognisko, na którym piekła się ryba oraz chleb.

10 – Przynieście kilka ryb, które teraz złowiliście – poprosił Jezus.

11 Szymon Piotr poszedł więc i wyciągnął sieć na brzeg. Jak się okazało, w sieci były sto pięćdziesiąt trzy ogromne ryby, a mimo to sieć nie pękła. 

12 – Podejdźcie i zjedzcie coś – zachęcił Jezus.

Żaden z nich nie śmiał Go pytać, czy to rzeczywiście On. Byli bowiem pewni, że to jest Pan. 13 Jezus tymczasem podchodził do każdego, częstując chlebem i rybą. 14 W ten sposób, już po raz trzeci od czasu swojego zmartwychwstania, Jezus ukazał się uczniom. 15 Po śniadaniu Jezus zwrócił się do Szymona Piotra:

– Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie bardziej niż inni? – Tak, Panie – odparł Piotr. – Wiesz, że Cię kocham.

– Paś więc moje baranki rzekł Jezus. 16 Zapytał go jednak drugi raz:

– Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?

– Tak, Panie. Wiesz, że Cię kocham.

– Opiekuj się więc moimi owcami. 17 I zapytał go po raz trzeci: – Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?

Słysząc trzeci raz to samo pytanie, Piotr zasmucił się, ale odpowiedział: – Panie! Ty wiesz wszystko. Wiesz, że Cię kocham!

– Paś więc moje owce – powiedział Jezus. 18 – Zapewniam cię: Gdy byłeś młodszy, sam o sobie decydowałeś i chodziłeś, dokąd chciałeś. Ale na starość ktoś inny zadecyduje o tobie i poprowadzi cię tam, dokąd byś nie chciał pójść.

 19 Mówiąc to, Jezus dał mu do zrozumienia, jaką śmiercią uwielbi Boga. I dodał: – Pójdź w moje ślady!

20 Piotr odwrócił się i zobaczył ucznia, który był najbliższym przyjacielem Jezusa. To on, podczas kolacji, był blisko Niego i zapytał: „Panie, kto Cię zdradzi?”. 21 Wtedy Piotr powiedział: – Panie! A co będzie z nim?

22 – Może zechcę, aby pozostał na ziemi aż do mojego powtórnego przyjścia? Po co ci to wiedzieć? Ty masz pójść w moje ślady. 23 Z tego powodu rozeszła się wśród uczniów pogłoska, że uczeń ten nie umrze. Ale Jezus nie powiedział, że on nie umrze, tylko: „Może zechcę, aby pozostał aż do mojego powtórnego przyjścia? Po co ci to wiedzieć?”. 24 Ten właśnie uczeń opowiedział o tym wszystkim i to on napisał tę księgę. A wiemy, że mówi prawdę. 25 Jezus dokonał jeszcze wielu innych rzeczy. A gdyby chciano je wszystkie szczegółowo opisać, cały świat nie pomieściłby chyba ksiąg.

25 dzień – Pytania 

  1. Wyobraź sobie wstyd i poczucie winy, z jakimi żył Piotr po śmierci Jezusa. W Jana 21:15-17, trzykrotnie zadając Piotrowi pytanie, czy Go kocha, – tak, jak trzykrotnie Piotr się zaparł ich przyjaźni – Jezus zdejmuje ten ciężar winy i wstydu z Piotra. Piotr żałował swojego zachowania i Jezus zaprosił go, aby na nowo oddał Mu swoje życie. Aby otrzymać Boże przebaczenie, musimy wyrazić skruchę i oddać Mu swoje życie. Czego potrzebujesz, aby nawrócić się dzisiaj do Boga? Czy jesteś gotów, aby w pełni poddać swoje życie Chrystusowi? Jeśli tak, to jakie to ma dla ciebie znaczenie?
  1. Gratulacje!!! Ukończyłeś Ewangelię Jana! Poświęć trochę czasu i wynotuj najważniejsze myśli i wnioski, jakie wyniosłeś podczas czytania tej księgi. Jakie rzeczy wywarły na tobie głębokie wrażenie? Co ciebie zaskoczyło? Pomódl się do Boga dziękując za pracę, jaką wykonuje w twoim sercu i poproś Go, aby poprowadził cię przez następne etapy podróży wiary!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s