Nasz Baranek Paschalny – 23 dzień

„Potem Piłat raz jeszcze wyszedł do tłumu mówiąc:  – Wyprowadzam go tu, żebyście zobaczyli, że nie znajduję w nim żadnej winy”Jana 19:14

Na przestrzeni wieków odbyło się wiele debat na temat dokładnej chronologii ostatnich dni Jezusa opisanych w księdze Jana. Fragment w Jana 19:14 mówi nam, że Jezus został ukrzyżowany w “dzień przygotowania Paschy.” Niektórzy uważają, że oznacza to, że Jezus został ukrzyżowany w tym samym dniu, kiedy paschalne baranki były ubite na tradycyjny obiad paschalny. Inni rozumieją to w odniesieniu do dnia przygotowań przed „Tygodniem Paschalnym”. W tym opisie, Jezus został ukrzyżowany w dniu zaraz po wieczerzy paschalnej. Bez względu na to, jaką chronologię przyjmiemy, Jan wyraźnie mówi, że ukrzyżowanie Jezusa było czymś znacznie więcej niż niefortunna śmierć jednego człowieka. Śmierć krzyżowa Jezusa udowodniła, że jest On naszym Barankiem Paschalnym.

Historia baranka paschalnego, pomoże nam w pełni docenić wagę tego wydarzenia. Wiele wieków przed ukrzyżowaniem Jezusa, kiedy Bóg wyprowadził starożytnych izraelitów z niewoli w Egipcie, ustanowił pierwszy posiłek paschalny. Na tę kolację, każdy izraelita musiał zabić baranka bez skazy, nie łamiąc mu przy tym żadnej kości. Mięso tego baranka było spożyte podczas posiłku, a krwią malowano odrzwia domostw, co było znakiem identyfikacyjnym danej rodziny jako ludu Bożego. Ci, których domy były oznaczone krwią baranka paschalnego, zostali zachowani od plagi, która nawiedziła tego wieczoru Egipt i ostatecznie uwolnieni z niewoli.

Od początku do końca, Ewangelia Jana mówi nam, że Jezus jest idealnym barankiem paschalnym. Już na samym początku, w Jana 1:29, Jezus jest określany jako „Baranek, którego Bóg złoży w ofierze, aby usunąć grzech świata!” Tutaj, pod koniec tej księgi, śmierć Jezusa następuje w kontekście Paschy, Jego kości nie zostają złamane (Jana 19:33), przypominając nam, że jest niewinny, jak baranek bez skazy (Ew. Jana 19:4). Powinniśmy już zauważyć, że ukrzyżowanie Jezusa nie było przeciętną egzekucją. Podobnie jak baranek paschalny, Jezus umarł, aby nas wybawić od niewoli grzechu i śmierci. 

Ewangelia Jana 19:1-37

1 Piłat kazał więc wyprowadzić Jezusa i ubiczować. 2 Żołnierze włożyli na Jego głowę koronę uplecioną z długich, ostrych cierni i ubrali Go w purpurowy płaszcz. 3 Podchodzili do Niego, bili po twarzy i wykrzykiwali: – Niech żyje Król Żydów!

4 Potem Piłat raz jeszcze wyszedł do tłumu mówiąc:  – Wyprowadzam go tu, żebyście zobaczyli, że nie znajduję w nim żadnej winy. 5 Wtedy Jezus wyszedł na zewnątrz – w purpurowym płaszczu i koronie cierniowej na głowie.

 – Oto człowiek! – rzekł Piłat.

6 – Ukrzyżuj! Ukrzyżuj go! – zaczęli krzyczeć kapłani i ich strażnicy na widok Jezusa.

– Sami go ukrzyżujcie! Ja nie znajduję w nim żadnej winy! – odpowiedział Piłat.

7 – My też mamy Prawo. I według naszego Prawa powinien zginąć, bo nazywał siebie Synem Bożym! – wołali. 8 Te słowa jeszcze bardziej przestraszyły Piłata. 9 Ponownie wszedł do rezydencji i zapytał Jezusa: – Skąd pochodzisz? Ale Jezus nic mu nie odpowiedział. 10 – Nie chcesz ze mną rozmawiać? –  dziwił się. – Czy nie wiesz, że mam prawo cię uwolnić albo ukrzyżować?

11 – Nie miałbyś nade Mną władzy, gdyby nie dano ci jej z góry – odrzekł Jezus. Dlatego większy grzech popełnił ten, który oddał Mnie w twoje ręce.

12 Od tego momentu Piłat starał się uwolnić Jezusa, ale żydowscy przywódcy ostro się temu sprzeciwiali: – Jeśli go uwolnisz, nie będziesz przyjacielem cezara. Kto obwołuje się królem, występuje przecież przeciwko cezarowi. 13 Usłyszawszy to, Piłat znowu wyprowadził Jezusa na zewnątrz, sam zaś usiadł na fotelu sędziowskim, w miejscu zwanym Kamienny Bruk (po hebrajsku: „Gabbata”).  14 Było około południa, następnego dnia rozpoczynała się Pascha. Wtedy rzekł do zebranych: – Oto wasz król!

15 – Precz z nim! Przecz! Ukrzyżuj go! – krzyczeli.

– Mam ukrzyżować waszego króla?! – pytał Piłat.

– Nie mamy żadnego króla oprócz cezara! – zawołali najwyżsi kapłani. 16 Wówczas Piłat wydał im Jezusa, aby Go ukrzyżowali. I zabrali Go. 17 Jezus niósł swój krzyż na miejsce zwane Czaszką (po hebrajsku: „Golgota”). 18 Gdy dotarł na miejsce, ukrzyżowano Go razem z dwoma innymi skazańcami: Jezusa w środku, a tych dwóch po Jego prawej i lewej stronie. 19 Piłat zaś przygotował i kazał umieścić na krzyżu tabliczkę z napisem: „Jezus z Nazaretu, Król Żydów*”. 20 Wielu Żydów mogło więc przeczytać ten opis Jego winy (sporządzany po hebrajsku, łacinie i grecku), bowiem miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, znajdowało się w pobliżu miasta. 21 Kapłani jednak domagali się od Piłata:

 – Nie pisz: „Król Żydów”, ale: „Twierdził, że jest Królem Żydów”.

22 – Napisałem i koniec! – odrzekł Piłat.

23 Po ukrzyżowaniu Jezusa, żołnierze zabrali Jego ubrania i podzielili je na cztery części – dla każdego po jednej. Wzięli też tunikę, która była utkana w całości – bez szwów.

24 – Nie rozdzierajmy jej – mówili między sobą – ale rzućmy o nią losy. Zobaczymy, kto ją wygra.

W ten sposób spełniło się proroctwo: „Rozdzielają między siebie moje ubrania i rzucają losy o moją tunikę”. Tak właśnie uczynili żołnierze. 25 A obok krzyża Jezusa stały: Jego matka, Jego ciotka – Maria (żona Kleofasa) i Maria z Magdali.

26 Gdy Jezus zobaczył matkę stojącą obok ucznia, który był Jego najbliższym przyjacielem, rzekł do niej: – To jest twój syn!

27 A do ucznia: – To jest twoja matka! I od tego momentu uczeń wziął ją do swojego domu.  28 Wiedząc, że Jego dzieło dobiegło już końca, Jezus – wypełniając zapowiedź Pisma – rzekł: – Jestem spragniony.

29 A stał tam dzban z kwaśnym winem. Nasączono nim więc gąbkę i na kiju podano Mu do ust.

30 Gdy Jezus skosztował, rzekł: – Wykonało się. Po tych słowach opuścił głowę i skonał.

31 Ponieważ był to dzień poprzedzający szabat i wielkie święto, żydowscy przywódcy nie chcieli zostawić martwych ciał na krzyżach do następnego dnia. Poprosili więc Piłata, aby połamano skazańcom nogi, przyspieszając ich śmierć, i usunięto ciała. 32 Przyszli więc żołnierze i połamali nogi – najpierw jednemu skazańcowi ukrzyżowanemu z Jezusem, potem drugiemu. 33 Gdy podeszli do Jezusa, zobaczyli, że już umarł. Nie łamali Mu więc nóg. 34 Jeden z żołnierzy przebił jednak włócznią Jego bok, z którego wypłynęła krew i woda. 35 Wiemy, że tak było, ponieważ potwierdził to naoczny świadek, a jego opis jest zgodny z prawdą. On wie, że przekazuje prawdę, abyście i wy uwierzyli. 36 Stało się tak, aby spełniły się słowa Pisma: „Kości Jego nie zostaną połamane”. 37 A także: „Będą patrzeć na Tego, którego przebili”

23 dzień – Pytania 

  1. Kiedy zastanowimy się nad przebiegiem procesu Jezusa, to zauważymy, że przez cały czas, to Jezus miał wszystko pod swoją kontrolą, nie Piłat i nie przywódcy religijni. Jezus pozostał niewzruszony, bo wiedział, że wykonuje się plan Boży, że Jego rozprawa i osąd mają określony cel. Tak naprawdę, to właśnie Piłat i przywódcy religijni stali teraz przed sądem Bożym. Często, kiedy nasza wiara jest wyśmiewana i poddawana w wątpliwość, wydaje nam się, że jesteśmy osądzani, ale musimy pamiętać, że to ci, którzy są przeciwko nam, tak naprawdę wystawiają się na sąd Boży. Co sprawia, że też czujesz się jakbyś był postawiony pod sąd? Czego możemy się nauczyć z tego, jak Jezus zachowywał się w tej sytuacji?
  1. Dzisiejszy fragment mówi o torturach, ukrzyżowaniu i śmierci Jezusa. Śmierć Jezusa była powolna i bardzo bolesna, pełna agonii. Poświęć trochę czasu na zrobienie notatek z tego, w jaki sposób ten fragment ciebie dotyka i jakie ma dla ciebie znaczenie. Spędź czas na modlitwie, dziękując Jezusowi za ofiarę, którą uczynił dla Ciebie.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s