W jedności z Bogiem i w jedności z drugimi – 21 dzień

 

„Modlę się nie tylko za nich, ale także za tych, którzy dzięki ich słowom uwierzą Mi. 21Ojcze, niech wszyscy oni żyją w jedności, jak Ty we Mnie, a Ja w Tobie. Niech będą w jedności z nami, aby świat uwierzył, że to Ty Mnie posłałeś!”. –  Jana 17:20-21 

W rozdziale 17 Ew. Jana, Jezus zamyka swoją pożegnalną mowę modlitwą. Jezus najpierw modli się za siebie, następnie za swoich uczniów, a potem modli się za nas w dzisiejszym kościele: „Modlę się nie tylko za nich, ale także za tych, którzy dzięki ich słowom uwierzą Mi. (Ew. Jana 17:20). Modli się, abyśmy trwali “w” Ojcu i Synu tak, jak Ojciec i Syn trwają “w” sobie nawzajem, i żebyśmy “żyli w jedności”, jak Jezus i Ojciec są “jedno” (Ew. Jana 17:20-21).  Innymi słowy, Jezus modli się za Kościół, aby zainspirowany jednością i bliskością pomiędzy osobami Ojca, Syna i Ducha Świętego, okazywał taki sam poziom intymności z Bogiem i jedności pomiędzy sobą.

To są mocne słowa, choć z kilku powodów mogą wydawać się dla nas nieosiągalne. Po pierwsze, Jezus i Ojciec są ze sobą nierozerwalnie związani. Czytając całą Ewangelię widzimy, jak Jezus często podkreślał swoją bliskość z Ojcem (Ew. Jana 10:30, 10:38; 14:10-11). Na podstawie tych właśnie fragmentów, pierwsi ojcowie Kościoła określali Jezusa jako „w swojej istocie jedno” z Ojcem i z Duchem. Ta intymność i jedność są niezrównane. Po drugie, wydaje się to nieosiągalny standard ponieważ, jak dobrze wiemy, ludzie są bardzo skłonni do podziałów. Można by się zastanawiać, z jakimi to myślami zmagał się Jan, spisując w Efezie Ewangelię i zawartą w niej modlitwę. Wiemy, że Kościół w tym mieście przeżywał głębokie podziały. Jedna z ksiąg Nowego Testamentu, List do Efezjan, został napisany przede wszystkim w celu rozwiązania problemu podziałów wewnątrzkościelnych. Nie ma wątpliwości, że Jan był bardzo zmartwiony tym, jak bardzo w przeciągu zaledwie kilkudziesięciu lat, jego kościół oddalił się od ideału nakreślonego przez Jezusa.

Wbrew temu, jak nierealne do osiągnięcia mogą się nam wydawać te prośby w modlitwie Jezusa, zostały one przez Niego wyrażone, ponieważ Jezus wiedział, że tylko nasza jedność z Bogiem i ze sobą nawzajem, wyzwala to, co w nas najlepsze. Kiedy się izolujemy, spieramy, lub jesteśmy skłóceni ze sobą w kościele, wtedy cierpimy i negatywnie wpływamy na świadectwo Kościoła w świecie. Ale jeśli nasz poziom bliskości z Bogiem i wzajemnej jedności, nawet tylko po części odzwierciedla bliskość i jedność relacji Ojca i Syna Bożego, to będziemy się rozwijać w naszej wierze, pomagając światu ujrzeć prawdę Ewangelii. Jak powiedział Jezus: „wtedy bowiem świat zrozumie, że Mnie posłałeś i że ukochałeś ich tak jak Mnie” (Ew. Jana 17:23).

Ewangelia Jana 17

1 Gdy Jezus skończył rozmowę z nimi, spojrzał w niebo i rzekł:

– Ojcze, nadszedł już czas. Otocz swojego Syna chwałą, aby i On otoczył chwałą Ciebie. 2 Udzieliłeś Mi władzy nad każdym człowiekiem po to, abym dał życie wieczne wszystkim, których Mi powierzyłeś. 3 A życie wieczne polega na poznaniu Ciebie – jedynego, prawdziwego Boga, i Jezusa Chrystusa, którego posłałeś. 4 Otoczyłem Cię chwałą na ziemi, bo wykonałem zadanie, które Mi zleciłeś. 5 Teraz więc, Ojcze, otocz Mnie tą chwałą, którą miałem u Ciebie, zanim powstał świat. 6 Objawiłem Cię ludziom, których Mi dałeś ze świata. Należeli do Ciebie i powierzyłeś Mi ich, a oni zachowali Twoje słowo. 7 Już wiedzą, że wszystko, co mam, pochodzi od Ciebie. 8 Przekazałem im Twoje polecenia, a oni je przyjęli i rozpoznali, że to Ty Mnie posłałeś. 9 Właśnie za nich się modlę. Nie za świat, lecz za tych, których Mi powierzyłeś, bo należą do Ciebie.

 10 Wszystko, co należy do Mnie, jest Twoje, a Twoje – jest moje. Oni zaś oddają Mi chwałę. 11Ja opuszczam ten świat i idę do Ciebie, ale oni zostają. Dlatego, Ojcze święty, ochraniaj ich mocą Twojego imienia, które Mi dałeś. I spraw, aby żyli w takiej jedności, jak My. 12 Dopóki z nimi byłem, sam ochraniałem ich mocą Twojego imienia, którą Mi dałeś. Strzegłem ich i nie zginął nikt z nich, z wyjątkiem syna zatracenia – jak przepowiedziało Pismo. 13 Teraz zaś idę do Ciebie i mówię im o tym, aby napełniała ich moja radość. 14 Przekazałem im Twoje słowo, a świat ich znienawidzi, ponieważ – tak jak Ja – nie należą do niego. 15 Nie proszę, abyś ich stąd zabrał, lecz abyś chronił ich przed złem. 16 Tak jak i Ja, nie należą oni do świata. 17 Spraw, aby byli oddani prawdzie, którą jest Twoje słowo.       18 Tak jak Ty posłałeś Mnie na świat, tak teraz Ja posyłam ich do innych ludzi. 19 Za nich też poświęcam siebie, aby byli oddani prawdzie. 20 Modlę się nie tylko za nich, ale także za tych, którzy dzięki ich słowom uwierzą Mi. 21Ojcze, niech wszyscy oni żyją w jedności, jak Ty we Mnie, a Ja w Tobie. Niech będą w jedności z nami, aby świat uwierzył, że to Ty Mnie posłałeś! 22 Obdarzyłem ich też chwałą, którą Mi dałeś, aby żyli w jedności, tak jak My: 23 Ja w nich, a Ty we Mnie – aby żyli w doskonałej jedności, wtedy bowiem świat zrozumie, że Mnie posłałeś i że ukochałeś ich tak jak Mnie.

 24 Ojcze, chcę, aby ci, których Mi powierzyłeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja będę, i aby mogli widzieć chwałę, którą Mi dałeś. Ukochałeś Mnie bowiem, zanim powstał świat. 25Sprawiedliwy Ojcze! Świat Cię nie poznał, ale Ja Cię znam. I oni również wiedzą, że to Ty Mnie posłałeś. 26 Objawiłem im bowiem Ciebie i nadal będę objawiać, aby doświadczyli tej wspaniałej miłości, jaką Mnie obdarzasz, i abym mógł w nich trwać.

21 dzień – Pytania 

  1. Niestety, wiele osób unika Kościoła i chrześcijan ze względu na historyczne podziały, jakie miały miejsce w życiu Kościoła. Wzbudzanie podziałów, rozsiewanie plotek, narzekanie, występowanie przeciwko sobie nawzajem lub przeciwko liderom kościoła, może doprowadzić do rozbicia całych kościołów. Musimy pamiętać, że Kościół ma być miejscem uwielbiania Boga, a nie towarzystwem wzajemnej adoracji. W obliczu konfliktu powinniśmy podchodzić do siebie nawzajem z pokorą i z przebaczeniem. Jaki wpływ miały na ciebie podziały w kościele? Co możesz zrobić, aby być adwokatem jedności w organiźmie Kościoła?
  1. W Ew. Jana 17:18, Jezus nie prosi Boga, aby zabrał wierzących z tego świata, ale aby używał ich w tym świecie. Ponieważ Jezus posyła nas w świat jako nasze pole misyjne, nie powinniśmy uciekać przed światem, ani nie powinniśmy unikać relacji z nie-Chrześcijanami. Jakie dajemy o sobie świadectwo, kiedy unikamy tego świata, lub kiedy jedynymi naszymi przyjaciółmi są chrześcijanie? Jak myślisz, jakie relacje z nie-chrześcijanami postawił na twojej drodze Bóg? Jaką pozycję w tym świecie dał ci Bóg, przez którą masz wpływ na innych? W jaki sposób jesteś Bożym światłem w tych relacjach?

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s