W podróży….Dzień 29

15091979990431632789095.jpg

Dzieje Apostolskie 11, 12

Rozdział 11
 Apostołowie i bracia, którzy byli w Judei, usłyszeli, że również poganie przyjęli słowo Boże.A gdy Piotr przybył do Jerozolimy, spierali się z nim ci, którzy

pochodzili z obrzezania;Mówiąc: Wszedłeś do ludzi nieobrzezanych i jadłeś z nimi.
Wtedy Piotr zaczął po kolei im wyjaśniać:
Będąc w mieście Jafie, modliłem się i w zachwyceniu miałem widzenie – jakiś przedmiot zstępujący, jakby wielkie płótno, za cztery rogi uwiązane i spuszczone z nieba, i dotarło aż do mnie. Wpatrzywszy się w nie uważnie, przyjrzałem się i zobaczyłem czworonożne zwierzęta ziemskie, bestie, gady i ptaki nieba. I usłyszałem głos mówiący do mnie: Wstań, Piotrze, zabijaj i jedz. I odpowiedziałem: Żadną miarą, Panie, bo nigdy niczego pospolitego lub nieczystego nie wziąłem do ust. Wtedy głos z nieba odezwał się po raz drugi: Tego, co Bóg oczyścił, nie uważaj za nieczyste. 10 A to się stało trzy razy, po czym to wszystko zostało wciągnięte z powrotem do nieba. 11 I zaraz trzej mężczyźni posłani do mnie z Cezarei stanęli przed domem, w którym byłem. I powiedział mi Duch, abym z nimi poszedł bez wahania. Szło też ze mną tych sześciu braci i weszliśmy do domu tego człowieka.
13 On nam opowiedział, jak ujrzał w swoim domu anioła, który stanął i powiedział do niego: Poślij ludzi do Jafy i przywołaj Szymona, zwanego Piotrem. 14 On ci powie słowa, przez które będziesz zbawiony, ty i cały twój dom. 15 A gdy zacząłem mówić, zstąpił na nich Duch Święty, tak jak na nas na początku. 16 I przypomniałem słowo Pana, gdy powiedział: Jan chrzcił wodą, ale wy będziecie ochrzczeni Duchem Świętym. 17 Jeśli więc Bóg dał im ten sam dar co nam, którzy uwierzyliśmy w Pana Jezusa Chrystusa, kim ja jestem, abym mógł zabronić Bogu?
18 A usłyszawszy to, uspokoili się i chwalili Boga, mówiąc: A więc i poganom dał Bóg pokutę ku życiu.
19 Lecz ci, których rozproszyło prześladowanie, jakie wybuchło z powodu Szczepana, dotarli aż do Fenicji, na Cypr i do Antiochii, nie głosząc słowa Bożego nikomu, tylko Żydom.20 A niektórzy z nich, mężczyźni z Cypru i Cyreny, gdy przybyli do Antiochii, mówili do hellenistów, głosząc Pana Jezusa.21 I była z nimi ręka Pana, a wielka ich liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana.22 I wieść o nich dotarła do kościoła, który był w Jerozolimie. I posłano Barnabę aż do Antiochii.23 Gdy tam przybył i ujrzał łaskę Boga, uradował się i zachęcał wszystkich, aby zgodnie z postanowieniem serca trwali przy Panu.24 Był to bowiem mąż dobry, pełen Ducha Świętego i wiary. I przybyło Panu mnóstwo ludzi.25 Potem Barnaba udał się do Tarsu, aby szukać Saula.26 A gdy go znalazł, przyprowadził go do Antiochii. Przez cały rok zbierali się z tym kościołem i nauczali wielu ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy uczniów nazwano chrześcijanami.
27 A w tych dniach przybyli z Jerozolimy do Antiochii prorocy. 28 I jeden z nich, imieniem Agabos, powstał i oznajmił przez Ducha, że w całej ziemi nastanie wielki głód. Nastał on za cesarza Klaudiusza. 29 Wtedy uczniowie, każdy z nich według swoich możliwości, postanowili posłać pomoc do braci, którzy mieszkali w Judei. 30 Tak też zrobili, posyłając  starszym przez ręce Barnaby i Saula.

Rozdział 12
W tym czasie król Herod zaczął gnębić niektórych członków kościoła.I zabił mieczem Jakuba, brata Jana.Widząc, że to podobało się Żydom, postanowił schwytać także Piotra. A były to dni Przaśników.Kiedy go schwytał, wtrącił go do więzienia i oddał pod straż szesnastu żołnierzom, zamierzając po święcie Paschy wydać go ludowi.Strzeżono więc Piotra w więzieniu, a kościół nieustannie modlił się za niego do Boga.A tej nocy, kiedy Herod miał go wydać, Piotr spał między dwoma żołnierzami, związany dwoma łańcuchami, a przed drzwiami strażnicy strzegli więzienia.Wtedy zjawił się anioł Pana i w więzieniu zajaśniało światło. Trącił Piotra w bok i obudził go, mówiąc: Wstań szybko. I opadły łańcuchy z jego rąk.I powiedział do niego anioł: Przepasz się i włóż sandały. Tak też zrobił. I powiedział mu: Narzuć płaszcz i chodź za mną.
Piotr więc wyszedł i udał się za nim, a nie wiedział, że to, co się działo za sprawą anioła, działo się naprawdę, lecz sądził, że to widzenie.10 A gdy minęli pierwszą i drugą straż, doszli do żelaznej bramy, która prowadzi do miasta, a ta sama się przed nimi otworzyła. Kiedy wyszli i przeszli jedną ulicę, natychmiast anioł odstąpił od niego.
11 Kiedy Piotr doszedł do siebie, powiedział: Teraz wiem na pewno, że Pan posłał swego anioła i wyrwał mnie z ręki Heroda i z tego wszystkiego, czego oczekiwał lud żydowski.
12 Gdy to sobie uświadomił, przyszedł do domu Marii, matki Jana, którego nazywano Markiem, gdzie wielu zebrało się na modlitwie.13 I zapukał Piotr do drzwi w bramie, i wyszła dziewczyna imieniem Rode, aby nasłuchiwać:14 Gdy poznała głos Piotra, z radości nie otworzyła bramy, lecz pobiegła i oznajmiła, że Piotr stoi przed bramą.15 A oni powiedzieli do niej: Oszalałaś! Jednak ona twierdziła, że tak jest istotnie. Odpowiedzieli: To jego anioł.16 Piotr zaś nie przestał pukać. A gdy otworzyli, zobaczyli go i zdumieli się.17 A dawszy im ręką znak, aby zamilkli, opowiedział im, jak Pan wyprowadził go z więzienia, i powiedział: Powiadomcie o tym Jakuba i braci. Potem wyszedł i udał się w inne miejsce.18 A gdy nastał dzień, powstało niemałe poruszenie wśród żołnierzy z powodu tego, co się stało z Piotrem.19 Herod zaś poszukiwał go, a gdy go nie znalazł, przesłuchał strażników i kazał ich stracić. Potem wyjechał z Judei do Cezarei i tam mieszkał.20 A Herod był bardzo zagniewany na mieszkańców Tyru i Sydonu. Lecz oni jednomyślnie przyszli do niego, zjednali sobie Blasta, podkomorzego królewskiego, i prosili o pokój, ponieważ ich kraj zaopatrywał się w żywność z ziem królewskich.21 W wyznaczonym dniu Herod ubrany w szaty królewskie zasiadł na tronie i wygłosił do nich mowę.22 A lud wołał: Głos Boga, a nie człowieka!23 W tej chwili uderzył go anioł Pana, dlatego że nie oddał chwały Bogu, i wyzionął ducha, stoczony przez robactwo.24 A słowo Pańskie rozrastało się i rozmnażało.25 Barnaba zaś i Saul po wykonaniu posługi wrócili z Jerozolimy, zabierając ze sobą Jana, którego nazywano Markiem.

Pycha idzie przed upadkiem

W tej chwili uderzył go anioł Pana, dlatego że nie oddał chwały Bogu,
 i wyzionął ducha, stoczony przez robactwo.
Dzieje Apostolskie 12:23

Rozdział 12 kończy się historią o królu Herodzie Agryppie. Żydowski historyk Józef Flawiusz w swoim opisie śmierci Heroda Agryppy też opisuje to wydarzenie, a detale wzmienione przez niego pokrywają się z opisem Łukasza. Jest to wspaniałym przykładem, że księgi biblijne są nie tylko duchowym przewodnikiem dla nas, ale też dokumentem wiernie opisującym historyczne wydarzenia.
Apostoł Łukasz pokazuje kontrast pomiędzy postawą i życiem apostoła Piotra i Heroda Agryppy. Nieco wcześniej czytamy, że w przebywając w tym samym mieście, apostoł Piotr odrzucił uwielbienie, jakie chcieli okazać mu ludzie wiedząc, że tylko Bogu ono się należy, Herod zaś przyjął uwielbienie ludu, jakby on sam był Bogiem. Wizyta anioła przyniosła Herodowi śmierć – Piotrowi uwolnienienie z więzienia. Boski w opinii ludzi głos Heroda Agryppy nie przetrwał wieków, umarł razem z nim – słowo Boże głoszone przez Piotra jest żywe i aktywne po dzień dzisiejszy. To zestawienie pokazuje nam, że Królestwo Boże jest odwrotne od tego, jak ludzie wartościują świat, zachowania i ludzi. Powyższe wydarzenie jest potwierdzeniem tego, co Pan Jezus wiele razy powiedział: “Bo każdy, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.“(Łukasza 14:11, 18:14).

Rozważania

  1. W pierwszej części 11 rozdziału czytamy o tym, jak Piotr przedstawia argumenty popierające głoszenie Ewangelii poganom, kończąc kulminacyjnym zdaniem: “kim ja jestem, abym mógł zabronić Bogu?. Żydzi w szoku zamilkli. Wyobraź sobie, jak rewolucyjną na tamte czasy była przemowa Piotra do żydów, w czasach pełnych podziałów i segragacji, gdzie żydzi nie nawiązywali relacji z nieżydami, w przekonaniu, że łamaliby tym prawo boże. Chrześcijaństwo łączyło w sobie wszystkich ludzi, traktując wszystkich na równi, tworząc jednolitą społeczność, uwielbiającą tego samego Boga. Czytając ten fragment, zastanów się, czy ty sam nie identyfikujesz się tylko z pewną grupą ludzi? Jakie bariery i uprzedzenia ty sam potrzebujesz pokonać, aby z niektórymi móc podzielić się Ewangelią i zaakceptować ich?
  1. W Dziejach Apostolskich 11:29 czytamy, jak po usłyszeniu wieści o nadchodzącym głodzie w Judei, kościół w Antiochii zdeklarował się z pomocą dla tamtejszego kościoła i wiernych. Jak dzisiaj możemy wprowadzać w życie ten ideał chrześcijańskiej wspólnoty i wzajemnej pomocy? Jaki ty możesz mieć w tym udział?

Notatki:

dzień 29

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s