W podróży….Dzień 24

1508437313459660130301.jpg

Dzieje Apostolskie 5:12 – 6:15

Rozdział 5
Działalność apostołów
12 Przez ręce apostołów działo się wśród ludu wiele znaków i cudów. Wszyscy zaś jednomyślnie gromadzili się w portyku Salomona. 13 Jeśli chodzi o postronnych, to nikt nie ośmielał się do nich dołączać, chociaż lud miał ich w wielkim poważaniu. 14 Przybywało też coraz więcej tych, którzy zawierzyli Panu, mnóstwo zarówno mężczyzn, jak i kobiet. 15 Było tak, że nawet na ulice wynosili chorych, kładli ich na noszach i posłaniach, aby przynajmniej cień przechodzącego Piotra padł na niektórych z nich. 16 Schodziły się również tłumy z miast wokół Jerozolimy. Ludzie przynosili ze sobą chorych i nękanych przez duchy nieczyste, i wszyscy oni doznawali uzdrowienia. 

Apostołowie i przywódcy religijni
17 Wydarzenia te wzbudziły zazdrość arcykapłana i ludzi z jego otoczenia, należących do stronnictwa saduceuszów. 18 Z jego postanowienia schwytali oni apostołów i osadzili w publicznym więzieniu. 19 Jednak anioł Pana otworzył w nocy drzwi więzienia, wyprowadził ich i polecił: 20 Idźcie, stańcie w świątyni i ogłaszajcie ludowi wszystkie te słowa, które darzą życiem.
21 Posłuchali go więc i z nastaniem poranka weszli do świątyni, gdzie zaczęli nauczać.
Tymczasem arcykapłan i jego świta zwołali Wysoką Radę oraz całą starszyznę synów Izraela i posłali swych podwładnych do więzienia, żeby sprowadzić apostołów. 22 Jednak po przybyciu na miejsce, podwładni nie znaleźli ich w więzieniu. Wrócili zatem i oznajmili: 23 Więzienie znaleźliśmy zamknięte z całą starannością. Strażnicy stali przy bramach. Ale po otwarciu nikogo wewnątrz nie znaleźliśmy.
24 Gdy dowódca straży świątynnej oraz arcykapłani usłyszeli te słowa, wpadli w zakłopotanie; nie mieli pewności, co się stało z więźniami. 25 Wtem ktoś przybył i doniósł: Ludzie, których osadziliście w więzieniu, są w świątyni. Stoją tam i nauczają lud.
26 Wówczas dowódca straży świątynnej udał się tam wraz z podwładnymi i sprowadził ich bez użycia siły. Obawiali się bowiem, aby ich lud nie ukamienował. 27 Po przybyciu postawili ich przed Wysoką Radą. Arcykapłan powiedział: 28 Surowo wam zakazaliśmy nauczać w tym imieniu. Wy tymczasem napełniliście Jerozolimę waszą nauką i chcecie na nas ściągnąć krew tego człowieka.
29 Piotr w imieniu apostołów odpowiedział: Trzeba być posłusznym bardziej Bogu niż ludziom. 30 Wy zgładziliście Jezusa. Zawiesiliście Go na krzyżu.[c] Ale Bóg naszych ojców Go wzbudził. 31 Wywyższył Go w swojej mocy[d] jako Władcę i Zbawcę, aby dać Izraelowi możliwość opamiętania się i odpuszczenia grzechów. 32 My jesteśmy tego świadkami, a także Duch Święty, którego Bóg dał tym, którzy są Mu posłuszni.
33 Gdy to usłyszeli, wpadli w furię i postanowili ich zabić. 34 Wtedy jednak wystąpił w Wysokiej Radzie pewien faryzeusz, imieniem Gamaliel. Był on nauczycielem Prawa i cieszył się poważaniem całego ludu. Polecił wyprowadzić apostołów na chwilę, 35 a gdy to uczyniono, powiedział: Izraelici, dobrze się zastanówcie, co chcecie zrobić z tymi ludźmi. 36 Niedawno powstał Teudas, podawał się za kogoś wielkiego, przyłączyło się do niego około czterystu ludzi, lecz gdy został usunięty, wszyscy, ilu ich za nim poszło, rozproszyli się i zniknęli. 37 Po nim powstał Juda Galilejczyk w czasie spisu i pociągnął lud za sobą. On też zginął, a ci wszyscy, którzy go posłuchali, poszli w rozsypkę.
38 I w tym przypadku wam radzę: Zostawcie tych ludzi w spokoju. Jeśli ich zamiary i działania wynikają z pobudek czysto ludzkich, to spełzną na niczym. 39 Jeśli jednak jest to sprawa Boża, to nie zdołacie ich zniszczyć, a przy tym może się okazać, że walczycie z Bogiem. I posłuchali go.
40 Następnie przywołali apostołów, wymierzyli im chłostę, zabronili mówić w imieniu Jezusa i zwolnili.
41 Oni natomiast opuszczali Wysoką Radę, ciesząc się, że zostali uznani za godnych tak niegodnego potraktowania — dla Jego imienia. 42 Każdego też dnia w świątyni i po domach nie przestawali nauczać ludzi i głosić im dobrej nowiny o Chrystusie Jezusie. 

Rozdział 6
Problemy rozwoju
1W tym czasie, gdy liczba uczniów rosła, helleniści zaczęli zarzucać Hebrajczykom, że przy codziennej posłudze lekceważą ich wdowy.
Wówczas Dwunastu zwołało pozostałych uczniów i wystąpiło z taką propozycją: Byłoby rzeczą niepożądaną, gdybyśmy zaniedbali Słowo Boga, a zajęli się usługiwaniem przy stołach. Dlatego znajdźcie sobie, bracia, siedmiu mężczyzn cieszących się powszechnym uznaniem, pełnych Ducha i mądrości, którym moglibyśmy zlecić ten obowiązek, a sami poświęcić się modlitwie oraz głoszeniu Słowa.
Rada ta spodobała się całemu zgromadzeniu. Wybrali zatem Szczepana, człowieka pełnego wiary i Ducha Świętego, Filipa, Prochorosa, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii. Tych przedstawili apostołom, którzy pomodlili się o nich i włożyli na nich ręce. W ten sposób Słowo Boga krzewiło się i liczba uczniów w Jerozolimie niezmiernie rosła. Liczna też rzesza kapłanów dawała posłuch wierze. 

Historia Szczepana
Co do Szczepana, to pełen łaski i mocy czynił cuda i wielkie znaki wśród ludu. Wówczas zebrali się niektórzy z tak zwanej synagogi wyzwoleńców, do której należeli też Cyrenejczycy, Aleksandryjczycy oraz ludzie pochodzący z Cylicji i Azji, i rozprawiali ze Szczepanem. 10 Nie mogli jednak sprostać jego mądrości ani Duchowi, pod wpływem którego przemawiał.
11 Podstawili zatem osoby, które zeznały: Usłyszeliśmy, jak wypowiada bluźnierstwa przeciwko Mojżeszowi oraz Bogu. 12 W ten sposób podburzyli lud, starszych oraz znawców Prawa, zebrali się przeciwko niemu, schwytali i zawlekli przed Wysoką Radę.
13 Tam również podstawili fałszywych świadków. Utrzymywali oni: Ten człowiek bez przerwy wypowiada się przeciwko temu świętemu miejscu oraz przeciwko Prawu. 14 Słyszeliśmy, jak mówi, że ten Jezus z Nazaretu zburzy to miejsce i zmieni zwyczaje, przekazane nam przez Mojżesza.
15 A gdy wszyscy, którzy zasiadali w Wysokiej Radzie, utkwili w nim wzrok, uderzyło ich, że jego twarz przypomina oblicze anioła.

Niezwykłe początki 

I w tym przypadku wam radzę: Zostawcie tych ludzi w spokoju. Jeśli ich zamiary i działania wynikają z pobudek czysto ludzkich, to spełzną na niczym. Jeśli jednak jest to sprawa Boża, to nie zdołacie ich zniszczyć, a przy tym może się okazać, że walczycie z Bogiem.” – Dzieje Apostolskie 5:38-39

Rozdział piąty opisuje historię, jak znany i szanowany rabin Gamaliel wypowiedział się na temat powołania i pracy Apostołów. Wielu religijnych przywódców chciało uwięzić i zabić apostołów, którzy z odwagą i otwarcie nauczali o Jezusie. Odbierali to jako zagrożenie dla Prawa żydowskiego, którego nauczali i przestrzegali faryzeusze. Gamaliel był jednak przekonany, że jeśli ten cały nowy ruch religijny jest od Boga, to i tak nic go nie powstrzyma, ale jeśli nie jest z Boga, to z czasem sam zaniknie i rozpadnie się dzieląc los wielu żydowskich rewolucji i powstań. Wiele z nich powstawało w opozycji do rzymskiej okupacji i w geście protestu przed płaceniem podatków dla Rzymu. Pragnęli oni wyzwolić i przywrócić Izrael do dawnej chwały. Wszystkie one były szybko i krwawo wygaszone przez Rzym. Gamaliel myślał, że tak samo stanie się z ruchem, który prowadzili apostołowie, wobec czego nie było potrzeby, żeby sąd żydowski się tym przejmował.
Jednego jednak uczony Gamaliel nie pojmował. Pierwszy kościół bardzo różnił się od innych żydowskich ruchów religijnych, gdyż jego Lider w niczym nie przypominał innych liderów. Jezusowi nie przeszkadzało płacenie podatków cesarzowi rzymskiemu, jak sam powiedział, Jego celem nie było obalenie Rzymu. Jego cel był znacznie większy i ważniejszy – obalenie i zniszczenie grzechu i śmierci! Pomimo wielkich i krwawych prześladowań, przez które przechodzili pierwsi chrześcijanie, kościół przetrwał i rozprzestrzeniał się w zaskakującym tempie, dając świadectwo temu, że źródło jego powstania było natchnione przez samego Boga. Nikt nie mógł powstrzymać tego, co zaplanował, rozpoczął i prowadził sam Bóg.

Rozważania

  1. Historia Ananiasza i Safiry pokazuje nam, że oszukiwanie Ducha Świętego to kłamstwo przeciwko Bogu. Jak ci się wydaje, dlaczego oboje postanowili skłamać o wysokości swojej ofiary? Zastanów się, czy ty sam nie postępowałeś kiedyś podobnie, posługując się kłamstwem w celu zyskania aprobaty kogoś ważnego. Dlaczego prawda okazała się dla ciebie tak trudnym wyzwaniem?
  2. W szóstym rozdziale Dziejów Apostolskich widzimy, jak struktura rosnącego kościoła nie nadążała za wciąż rosnącymi potrzebami członków. Aby w praktyczny i efektywny sposób móc zaadresować narastające potrzeby, apostołowie wyznaczyli siedmiu braci i powierzyli im tę funkcję. Do jakiej służby jesteś powołany w kościele i w jakim wymiarze aktywnie udzielasz się w niej?

Notatki:

dzień 24

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s