W podróży….Dzień 16

1507101018023

Ewangelia Łukasza 19:28 – 20:26

Wjazd do Jerozolimy

Powiedziawszy to, Jezus wstał i ruszył w kierunku Jerozolimy. 29 Gdy zbliżyli się do Betfage i Betanii, wiosek leżących na Górze Oliwnej, wysłał przed sobą dwóch uczniów, 30 mówiąc: Idźcie

do najbliższej wsi. Zaraz przy wejściu do niej znajdziecie uwiązanego osiołka, na którym jeszcze nikt nie jechał. Odwiążcie go i przyprowadźcie tutaj. 31 A gdyby ktoś was pytał, po co go bierzecie, powiedzcie po prostu: „Pan go potrzebuje”. 32 Poszli więc i zastali wszystko tak, jak im Jezus powiedział. 33 Gdy odwiązywali zwierzę, jego właściciele zapytali: —Dlaczego odwiązujecie naszego osła? 34 —Pan go potrzebuje—odpowiedzieli im uczniowie. 35 Gdy przyprowadzili osiołka, zarzucili na jego grzbiet płaszcze i pomogli Jezusowi go dosiąść. 36 Ludzie, na widok jadącego Jezusa, rozkładali na drodze swoje płaszcze. 37 A gdy zaczął już zjeżdżać z Góry Oliwnej, pojawił się cały tłum Jego uczniów. Z radością wykrzykiwali oni na cześć Boga i wielbili Go za wszystkie cuda Jezusa, które widzieli: 38 Niech żyje Król,  który przychodzi w imieniu Pana! Pokój w niebie, i chwała na wysokościach! 39 Lecz niektórzy faryzeusze, znajdujący się w tłumie, mówili: —Nauczycielu, ucisz swoich uczniów! Słyszysz, co oni wykrzykują? 40 Zapewniam was, że jeśli oni zamilkną, kamienie zaczną wołać!—odparł Jezus. 41 Gdy byli tuż przed Jerozolimą, spojrzał na nią i pełen smutku powiedział: 42 —O, gdybyś dziś zrozumiała, co prowadzi do pokoju! Ale teraz zostało to przed tobą zakryte. 43 Niebawem nadejdą dni, gdy ze wszystkich stron otoczą cię wrogowie i będą oblegać twoje mury. 44 Potem zrównają cię z ziemią i wymordują twoich mieszkańców. Nie pozostawią kamienia na kamieniu, bo nie rozpoznałaś chwili, w której przyszedł do ciebie Pan. 

Jezus w świątyni

45 Będąc już w mieście, Jezus wszedł do świątyni i zaczął wypędzać z niej wszystkich sprzedawców. 46 Powiedział do nich: Pismo mówi: „Moja świątynia ma być domem modlitwy,  a wy zrobiliście z niej kryjówkę złodziei”. 47 Gdy przez kilka następnych dni nauczał w świątyni, najwyżsi kapłani, przywódcy religijni oraz starsi usiłowali znaleźć sposób, aby się Go pozbyć. 48 Niczego jednak nie mogli Mu zrobić, bali się bowiem tłumów, które były zachwycone Jego nauką.

Rozdział 20

Podważanie autorytetu Jezusa

1Gdy Jezus ponownie znalazł się w świątyni i nauczał lud oraz głosił dobrą nowinę, najwyżsi kapłani, przywódcy religijni i starsi zapytali Go: —Jakim prawem wyrzuciłeś ze świątyni sprzedawców? Kto dał ci taką władzę? —Ja też zadam wam pytanie—odparł. Czy chrzest, do którego wzywał Jan Chrzciciel, pochodził od Boga, czy był tylko ludzkim wymysłem? Wtedy zaczęli się naradzać nad odpowiedzią: Jeśli powiemy, że pochodził od Boga, to zapyta nas: „Czemu go nie przyjęliście?”. A jeśli powiemy, że był ludzkim wymysłem, to tłumy obrzucą nas kamieniami, bo wszyscy wierzą, że Jan był prorokiem. Nie potrafimy na to odpowiedzieć—rzekli w końcu. Wobec tego i Ja nie odpowiem na wasze pytanie—odparł Jezus.

Przypowieść o dzierżawcach winnicy

Następnie, zwracając się do wszystkich, opowiedział przypowieść: —Pewien człowiek założył winnicę, po czym wynajął ją rolnikom, sam zaś wyjechał na długi czas. 10 Gdy nastała pora zbiorów, wysłał jednego ze swoich ludzi, aby odebrał należną mu część plonów. Lecz rolnicy pobili posłańca i odesłali go z pustymi rękami. 11 Właściciel wysłał więc innego pełnomocnika, lecz z nim postąpili podobnie—pobili go, znieważyli i odesłali z niczym. 12 Potem posłał jeszcze trzeciego, ale jego także zranili i wyrzucili. 13 „Co robić?”—zastanawiał się właściciel. „Już wiem! Wyślę mojego ukochanego syna. Przynajmniej jemu chyba okażą szacunek”. 14 Lecz rolnicy, widząc nadchodzącego syna, powiedzieli sobie: „To ten, który ma przejąć winnicę. Zabijmy go, a winnica będzie nasza!”. 15 Napadli go więc, wywlekli poza winnicę i zabili. Co zrobi właściciel gdy się o tym dowie?—kontynuował Jezus. 16 —Przyjdzie i ukarze wszystkich śmiercią, a winnicę da innym! —Oby nie!—zawołali słuchacze. 17 Wówczas Jezus spojrzał na nich uważnie i rzekł: —A co znaczą te słowa Pisma: Kamień odrzucony przez budujących    stał się kamieniem węgielnym, najważniejszym w całym budynku!” 18 I dodał: —Każdy, kto upadnie na ten kamień, roztrzaska się o niego, a jeśli on na kogoś spadnie, zetrze go na proch. 19 Przywódcy religijni i najwyżsi kapłani zrozumieli, że to ich Jezus miał na myśli, opowiadając przypowieść o złych rolnikach. Dlatego chcieli Go natychmiast aresztować, ale obawiali się reakcji tłumu.

Płacenie podatków

20 Postanowili więc sprowokować Go do jakiejś niefortunnej wypowiedzi. Potrzebny był im bowiem pretekst do oskarżenia Go przed rzymskim gubernatorem i aresztowania Go. Wysłali więc szpiegów, udających pobożnych ludzi, 21 którzy zadali Mu takie pytanie:Nauczycielu! Wiemy, że nauczasz prawdy. Nie dostosowujesz się też do opinii ludzi ani do ich oczekiwań, lecz uczciwie nauczasz prawd Bożych. 22 Powiedz nam więc, czy słusznie płacimy podatki Rzymowi, czy nie? 23 Jezus, zdając sobie sprawę z ich podstępu, powiedział: 24 Pokażcie mi najpierw monetę. Czyją podobiznę i tytuł na niej widzicie? —Cezara—odpowiedzieli. 25 —Oddajcie więc cezarowi to, co jego, a Bogu—co należy do Boga! 26 Nie udało im się więc na oczach ludzi sprowokować Go do jakiejś niefortunnej wypowiedzi na temat podatków. A zaskoczeni Jego odpowiedzią, zamilkli.

Powrót Boga – Króla

nie rozpoznałaś chwili, w której przyszedł do ciebie Pan.” – Ewangelia Łukasza 9:31

Ostani i kulminacyjny etap misji Pana Jezusa zaczyna się od Jego wjazdu do Jerozolimy. Pod wieloma względami Jego wjazd do miasta był podobny do królewskich procesji tamtej ery, podczas których królowie triumfalnie wjeżdżali do miasta na rydwanie lub konno. Pan Jezus w ten sposób podkreślił swoją królewską tożsamość.

Poprzez swój wjazd na osiołku, który dotąd nigdy nie był osiodłany, Pan Jezus odzwierciedla pierwszy wjazd Arki Przymierza, a co za tym idzie, obecności Bożej do Jeruzalem (2 Samuela 6). W tej historii ze Starego Testamentu Arka Przymierza umieszczona została na nigdy wcześniej nieużywanym wozie i w radosnej procesji była wprowadzona do miasta. Symbolizuje to, że tak, jak przy wjeździe Arki i obecności Bożej do Jerozolimy, tak samo i teraz Chrystus wprowadza obecność Bożą, podkreślając w ten sposób swoją boską naturę.

Wjeżdżając w ten sposób do Jerozolimy, Pan Jezus pragnie, by nie było żadnych wątpliwości Kim On Jest. Sam Bóg, Król Izraela wstępuje do miasta. Nastał czas głębokich i nieodwracalnych zmian, czas bólu i cierpienia, czas miłości Bożej wyrażonej ofiarną śmiercią na krzyżu. Baranek na ofiarę nas wszystkich wstępuje w progi Jeruzalem.

Rozważania

  1. W Łukasza 19:45-46 widzimy, jak Pan Jezus w porywie gniewu wyraża swoją frustrację, że ci, którzy powinni przyprowadzać innych do poznania Boga, zabraniają im wielbić Jego Imię w Świątyni. Zastanów się, co w twoim życiu przeszkadza ci w uwielbianiu Boga, czy twoje zachowanie i nastawienie nie są dla innych przeszkodą w oddawaniu czci Bogu?
  2. Kiedy postawiono Jezusowi pytanie dotyczące płacenia podatków znienawidzonemu okupantowi rzymskiemu, Jego odpowiedź brzmiała:”Oddajcie więc cezarowi to, co jego, a Bogu—co należy do Boga!”. Jak ci się wydaje, co Pan Jezus miał na myśli mówiąc te słowa? Pieniądze mają na sobie podobizny władców tego świata, a kto według ciebie, nosi w sobie obraz i podobieństwo Boga?

Notatki:

Jeśli chcesz zastosować materiał na spotkaniu grupy domowej możesz za darmo pobrać go w formie dokumentu:

dzień 16

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s