W podróży…Dzień 4

20170908_161154

Ewangelia Łukasza 4

Kuszenie na pustyni

1 Pełen Ducha Świętego, powrócił Jezus znad Jordanu i przebywał w Duchu [Świętym] na pustyni 2 czterdzieści dni, gdzie był kuszony przez diabła. Nic w owe dni nie jadł, a po ich upływie odczuł głód. 3 Rzekł Mu wtedy diabeł:

«Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz temu kamieniowi, żeby się stał chlebem». 4 Odpowiedział mu Jezus: «Napisane jest: Nie samym chlebem żyje człowiek». 
5 Wówczas wyprowadził Go w górę, pokazał Mu w jednej chwili wszystkie królestwa świata 6 i rzekł diabeł do Niego: «Tobie dam potęgę i wspaniałość tego wszystkiego, bo mnie są poddane i mogę je odstąpić, komu chcę. 7 Jeśli więc upadniesz i oddasz mi pokłon, wszystko będzie Twoje». 8 Lecz Jezus mu odrzekł: «Napisane jest: Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz». 
9 Zaprowadził Go też do Jerozolimy, postawił na narożniku świątyni i rzekł do Niego: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się stąd w dół! 10 Jest bowiem napisane: Aniołom swoim rozkaże o Tobie, żeby Cię strzegli, 11 i na rękach nosić Cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień». 12 Lecz Jezus mu odparł: «Powiedziano: Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego». 
13 Gdy diabeł dokończył całego kuszenia, odstąpił od Niego aż do czasu. 
14 Potem powrócił Jezus w mocy Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. 15 On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich. 

Jezus w Nazarecie
16 Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. 17 Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane: 
18  Duch Pański spoczywa na Mnie, 
ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, 
abym ubogim niósł dobrą nowinę, 
więźniom głosił wolność, 
a niewidomym przejrzenie; 
abym uciśnionych odsyłał wolnymi, 
19 abym obwoływał rok łaski od Pana. 
20 Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. 21 Począł więc mówić do nich: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli». 22 A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: «Czy nie jest to syn Józefa?» 23 Wtedy rzekł do nich: «Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie; dokonajże i tu w swojej ojczyźnie tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum». 24 I dodał: «Zaprawdę, powiadam wam: żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. 25 Naprawdę, mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; 26 a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej. 27 I wielu trędowatych było w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman». 28 Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. 29 Porwali Go z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić. 30 On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się. 

Jezus w Kafarnaum. Uzdrowienie opętanego
31 Udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat. 32 Zdumiewali się Jego nauką, gdyż słowo Jego było pełne mocy. 
33 A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć wniebogłosy; 34 «Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boży». 35 Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego!» Wtedy zły duch rzucił go na środek i wyszedł z niego nie wyrządzając mu żadnej szkody. 36 Wprawiło to wszystkich w zdumienie i mówili między sobą: «Cóż to za słowo? Z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą».

Jezus uzdrawia wielu
37 I wieść o Nim rozchodziła się wszędzie po okolicy. 
38 Po opuszczeniu synagogi przyszedł do domu Szymona. A wysoka gorączka trawiła teściową Szymona. I prosili Go za nią. 39 On stanąwszy nad nią rozkazał gorączce, i opuściła ją. Zaraz też wstała i usługiwała im. 
40 O zachodzie słońca wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite choroby, przynosili ich do Niego. On zaś na każdego z nich kładł ręce i uzdrawiał ich. 41 Także złe duchy wychodziły z wielu, wołając: «Ty jesteś Syn Boży!» Lecz On je gromił i nie pozwalał im mówić, ponieważ wiedziały, że On jest Mesjaszem. 
42 Z nastaniem dnia wyszedł i udał się na miejsce pustynne. A tłumy szukały Go i przyszły aż do Niego; chciały Go zatrzymać, żeby nie odchodził od nich. 43 Lecz On rzekł do nich: «Także innym miastom muszę głosić Dobrą Nowinę o królestwie Bożym, bo na to zostałem posłany». 44 I głosił słowo w synagogach Judei.

Wolność i przebaczenie

 

Duch Pański spoczywa na Mnie, 
ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, 
abym ubogim niósł dobrą nowinę, 
więźniom głosił wolność.” – Ewangelia Łukasza 1:32-33

W czasach Pana Jezusa, kiedy nowy król zasiadał na tronie, aby pozyskać sobie przychylność ludu często ogłaszał ułaskawienie dla wszystkich, którzy z powodu długów byli sprzedani w niewolę.

W Biblii ten przykład często jest używany, by zilustrować wolność i przebaczenie oferowane nam przez Boga. Jednym z przykładów jest pierwsze przemówienie Pana Jezusa zanotowane w Ewangelii Łukasza. Przyjmując postawę nowo inaugurowanego króla, Jezus stanął przed zgromadzeniem w synagodze rodzinnego miasta i powiedział: “(Pan) posłał mnie bym ogłosił wolność uwięzionym.”

Pan Jezus wiedział, że Jego pozycja Władcy Królestwa Bożego będzie przez świat rozumiana  też w wymiarze politycznym. Skoro ogłosił, że przyszedł, by dać nam wolność i przebaczenie, to niosło to ze sobą polityczne implikacje. Pan Jezus okazał wielkie zainteresowanie i troskę o ubogich tego świata, co pociągało za sobą socjalno-gospodarcze implikacje. Ale przede wszystkim, Jego działalność tu na ziemi miała niezwykle głęboki duchowy wymiar i była zapowiedzią wielkich zmian w tej sferze życia społecznego. Pan Jezus przyszedł, by przebaczyć nam duchowy dług, który my wszyscy jesteśmy winni Bogu i aby uwolnić nas z niewoli grzechu.

Rozważania

  1. Pan Jezus przez 40 dni był kuszony na pustyni przez diabła. Ten fragment ukazuje nam nie tylko naturę Pana Jezusa ale też jest obrazem natury i charakteru diabła. Szatan często kojarzy się nam z horrorem i przerażeniem, ale Biblia tutaj pokazuje nam diabła-zwodziciela, kuszącego obietnicami zysku i bogactwa, odciągającego nas od pełnego zufania i satysfakcji w Bogu. W jaki sposób szatan kusi ciebie w twoim życiu i czy mu się to udaje? W jaki sposób Pan Jezus oparł się pokusom? Jak myślisz, kto mógłby ci pomóc w codziennym odpieraniu pokus? Czy masz osobę, z którą mógłbyś szczerze o tym porozmawiać?
  2. Jaki grzech w twoim życiu obciąża cię i trzyma w niewoli? W jakiej sferze twojego życia potrzebujesz Bożej wolności?

 

Notatki:

Jeśli chcesz zastosować materiał na spotkaniu grupy domowej możesz za darmo pobrać go w formie dokumentu:
dzień 4

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s