Pełni Zdziwienia i Zachwytu

thCUGNXG1Y

Dzieje Apostolskie 3:1-10

Pewnego dnia Piotr i Jan szli do świątyni na popołudniową modlitwę o godzinie trzeciej. Właśnie wtedy niesiono pewnego człowieka, który od urodzenia nie mógł chodzić. Codziennie kładziono go pod bramą świątyni, zwaną Piękną, aby mógł prosić wchodzących o wsparcie.  Widząc, że Piotr i Jan mają zamiar wejść, poprosił ich o datek. Wtedy uważnie spojrzeli na niego, a Piotr rzekł:

– Popatrz na nas.

Kaleka spojrzał na nich z nadzieją, że zaraz coś od nich dostanie.  Ale Piotr powiedział:

– Nie mam złota ani srebra. Ale dam ci to, co mam. W imieniu Jezusa Chrystusa z Nazaretu mówię ci: Wstań i chodź!

Następnie podał mu prawą rękę i pomógł mu wstać. Chory natychmiast odzyskał władzę w stopach i kostkach.  Z radości podskoczył i zaczął chodzić! Następnie wszedł razem z nimi do świątyni, podskakując i wielbiąc Boga. Wszyscy obecni zobaczyli, że chodzi i chwali Boga.  I rozpoznali w nim tego, który siedział przy Pięknej Bramie i żebrał. Wtedy ogarnęło ich zdumienie z powodu tego, co zobaczyli.

Ten fragment opisuje pierwsze po Zmartwychwstaniu i Wniebowzięciu uzdrowienie, którego Jezus dokonał poprzez wypełnionego Duchem Świętym apostoła Piotra. Oto człowiek, od urodzenia sparaliżowany, zaczyna nagle, w jednym momencie chodzić. Ciekawym jest moment, w którym Piotr prosi paralityka, by spojrzał mu w oczy. Czyniąc to, Piotr dał mu do zrozumienia, że w oczach Chrystusa nie ma między nimi różnicy. Ten, który był pomijany przez innych, w pogardzie ze względu na swoją pozycję i chorobę, jest tak samo wartościowy w oczach Zbawcy jak i apostoł  Piotr.

Rozważania

  1. Czytając ten fragment ponownie, zwróć uwagę na słowa i frazy, które przyciągają twoją uwagę. Jak ci się wydaje, dlaczego właśnie one mają na ciebie taki wpływ?
  2. Przyjrzyj się rutynie twoich dni, od poranku po wieczór. Ile razy w ciągu dnia czy tygodnia, mijasz ludzi nie myśląc o tym, czy potrzebują pomocy, wsparcia i zrozumienia? Dlaczego tak się dzieje?
  3. W towarzystwie kogo czujesz się na tyle bezpiecznie, że bez obaw potrafisz być sobą, ze wszystkimi swoimi nawykami, słabościami i wadami? Co wywołuje w tobie to poczucie bezpieczeństwa i swobody? Czy ty sam jesteś kimś, przy kim inni nie wstydzą być sobą i czują się bezpiecznie i swobodnie? Jak ci się wydaje, dlaczego?

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s