Day: November 3, 2015

Życie i jego cel

14314_741956969225728_8676330758428217333_n

List św. Pawła do Efezjan 2:1-10
Kiedyś byliście duchowo martwi, pogrążeni w grzechach i przestępstwach. Żyliście jak cały ten świat, posłuszny swojemu duchowemu władcy, panującemu nad siłami zła, który obecnie działa przez zbuntowanych ludzi. Kiedyś my wszyscy, tak jak oni, byliśmy podporządkowani pragnieniom naszego ciała i zmysłowym przyjemnościom. Dlatego, podobnie jak wszystkich innych ludzi, czekał nas Boży sąd.  Ale Bóg, który jest Bogiem pełnym miłości, tak bardzo nas pokochał, że chociaż byliśmy duchowo martwi i pogrążeni w grzechach, razem z Chrystusem przywrócił nas do życia. W ten sposób, dzięki swojej łasce, uratował także was. On wskrzesił nas i juz teraz umieścił w niebie – należymy bowiem do Chrystusa. Łaska, którą Bóg okazał nam dzięki Chrystusowi Jezusowi, będzie w nadchodzących wiekach dowodem Jego dobroci.  Zbawienie nie jest waszą zasługą, ale darem od Boga, który przyjęliście wierząc w Jego łaskę. Bóg zbawił was przecież nie ze względu na wasze dobre uczynki, nie macie się więc czym szczycić!  Wszystko to pochodzi bowiem od Niego! To On, dzięki Jezusowi Chrystusowi, sprawił, że staliśmy się innymi, nowymi ludźmi. On również chce, abyśmy czynili dobro i już od dawna to dla nas zaplanował.”

W tym fragmencie, Paweł opisuje dwie tożsamości dostępne dla nas ludzi; jesteśmy albo ludźmi którzy znajdują tożsamość w rzeczach tego świata, albo ludźmi którzy znajdują tożsamość w Chrystusie. Ta pierwsza prowadzi do śmierci, ta druga do życia. Prawda, że mamy możliwość “życia”, oparta jest tylko wyłącznie na Bożej miłości i Jego łasce, a nie na tym, co robimy.

Z darem życia przychodzi powołanie, aby czynić dobro, które Bóg od dawna zaplanował dla nas do wykonania. Innymi słowy, otrzymując Boży dar zbawienia otrzymujemy nie tylko nową tożsamość w Chrystusie i życie wieczne, ale również cel życia tutaj na ziemi.

Rozważania

  • Czytając powyższy fragment ponownie, zwróć uwagę które słowo lub zwrot przyciąga twoją uwagę najbardziej. Jak myślisz dlaczego właśnie te słowa przemawiają do ciebie? Co one mówią?
  • Czy pamiętasz taki czas w twoim życiu, kiedy prawda tego, jak bardzo potrzebujesz Bożej, łaski uderzyła cię najbardziej. Co sprawiło, że zdałeś sobie sprawę z tego faktu? Co działo się wtedy w twoim życiu?
  • Jak rozumiesz dane nam przez Boga powołanie by “czynić dobro” albo “osiągnięcie Jego celu”? Czy wypełniasz to powołanie? Jeżeli nie jesteś pewny celu w swoim życiu, jak mógłbyś pomodlić się w tym tygodniu o jasność w tej sprawie? Kto mógłby z tobą usiąść i pomóc ci rozpoznać Boży cel dla ciebie?

“Boże Ojcze, dzięki Ci za Twą zbawczą Łaskę, która dała mi życie w ofierze Jezusa Chrystusa. Dzięki, że nadałeś memu życiu sens i wartość. Tak łatwo jest zatracić się w pędzie tego życia, tak łatwo zapomnieć w jakim celu postawiłeś nas tu na ziemi i odkupiłeś. Pomóż mi, bym wytrwale podążał do celu, jaki mi wyznaczyłeś jeszcze przed założeniem świata. Ten fakt wypełnia mnie radością i ufnością, i pewnością że myślałeś o mnie jeszcze przed moim narodzeniem. Już wtedy miałeś dla mnie plan na moje życie. Pomóż mi go wypełnić. Chcę żyć pełnią Twojego życia. Amen.”